Áhyggjur Árna Sigfússonar 2. september 2010
Posted by Agnar Kristján Þorsteinsson in Glæpir og rannsóknir, Hrunið, Stjórnmál.8 comments
Árni Sigfússon er mjög áhyggjufullur maður þó hann beri sig mannalega, segist ætla að redda málunum og það sé ekkert mál. Enda ekki skrítið því að á átta árum hefur honum og félögum í Sjálstæðisflokknum tekist að gera það sama við Reykjanesbæ og aðrir félagar hans gerðu á 18 árum á landsvísu: algjört efnahagshrun í minni útgáfu og gjaldþrot blasir við Reykjanesbæ, nokkuð sem veldur örugglega stóru magasári hjá Árna.
En þetta er ekki það eina sem er nöturlegur áhyggjuvaldur Árna af Suðurnesjunum, þeim skelfingarstað þar sem martraðir rætast af Sjálfstæðisflokksins völdum heldur fréttist einnig þaðan að menntafyrirtækið Keilir eins og það kallast, hefði verið að nota hluta af þeim opinberu styrkjum sem það hafði fengið í einhverja allt aðra hluti en ráðstafað hafði verið úr sjóði skattborgaranna. Ekki getur það bætt meltingu stjórnarformanninss sem er einmitt bæjarstjórinn í Reykjanesbæ, Árni Sigfússon sem situr þar í stjórn ásamt fleirum merkum mönnum sem staðið hafa í ýmsu bralli á Suðurnesjum með honum og mörgum bæjarfulltrúum Sjálfstæðisflokksins, sérstaklega þegar kemur að því að skipta eignum varnarliðsins á milli sín og góðra vina hvort sem þeir eru Mathiesen eða úr Glitni sem hefur átt mikið samflot með bæjarstjórn Reykjanesbæjar m.a. Keili.
Helst ber að nefna úr stjórn Keilis menn á borð við Kjartan Þór Eiríksson sem stýrir Þróunarfélagi Keflavíkur sem einmitt var notað til þess að útdeila fyrrnefndum eigum varnarliðsins til bæjarfulltrúa og góðvina Sjálfstæðisflokksins á Suðurnesjum á tímum stjórnarformannsins Árna Sigfússonar, Geirmundur Kristinnson sem stýrði Sparisjóði Keflavíkur til gjaldþrots samhliða því að nota hann í kaup á varnarliðseignum og fleira braski á Suðurnesjum auk þess að plata Runólf Ágústsson, framkvæmdastjóra Keilis, til að taka stórt lán sem kom honum í eins dags starf síðar og svo hinn Magmaða forsjtóra Ásgeir Margeirsson sem stýrði nú Geysi Green Energy meðan Reykjanesbær og Glitnir/Íslandsbanki áttu það saman. Gott ef Árni Sigfússon hefur kannski ekki einnig verið í stjórn þar. Einnig má sjá aðra góðkunningja úr Glitni og Geysi Green á varamannabekk þarna s.s. Árna Magnússon, fyrrum félagsmálaráðherra sem stýrir orkuútrás og innrás Glitnis/Íslandsbanka.
Áhyggjur Árna eru þó fleiri og ekki bara vegna þess að Keilir var að svindla og bærinn að fara í gjaldþrot því mjólkurkúin HS Orka hefur verið seld til Magma sem Ásgeir vinur hans stýrir og það greitt m.a. með skuldabréfi frá Geysi Green sem Glitnir/Íslandsbanki eiga. Það skuldabréf varð til þegar Reykjanesbæ lánaði Geysi Green Energy fyrir kaupunum sem voru með einstaklega hagstæðum kjörum fyrir GGE á kostnað bæjarbúa eftir samningafundi á bak við luktar dyr milli Árna og Ásgeirs Margeirs auk örfárra undirsáta.Var það bréf samþykkt svo þrátt fyrir ábendingar um að bærinn yrði af fimm milljörðum jafnvel með sölunni til GGE og Deloitte taldi veðin ófullnæjgandi, nokkuð sem bæjarfulltrúinn Böðvar Jónsson sagði stórgóðan samning. Nú hefur þetta breyt yfir í Magmað magasár til handa Árna því nú vill Árni fá peningana strax fyrir skudlabréfið svo ballið hans geti geti haldið áfram nokkra dag til viðbótar, en enginn vill snerta bréfið nú með glóandi töngum né galdra fram glatað fé fyrir glataðan skuldabréfagjörning.
En áhyggjum Árna Sigfússonar er ei lokið því hann hefur væntanlega miklar áhyggjur sem stjórnarformaður fasteignafélagsins Fasteign ehf. sem er í meirihltuaeign Glitnis/Íslandsbanka og Reykjanesbæjar og varamanninum Böðvari Jónssyni, bæjarfulltrúa í Reykjanesbæ og fyrrum aðstoðarmanni Árna Mathíesens fjármálaráðherra sem á bróður sem heitir Þorgils Óttar sem keypti varnarliðshúsnæði og starfaði hjá Glitni einnig eitt sinn. Fasteign keypti nefnilega allar fasteignir Reykjanesbæjar, væntanlega af bæjarstjóranum Árna Sigfússyni þó ei sé létt að vita hvort stjórnarformaðurinn Árni Sigfússon hafi tekið þátt í að samþykkja kaupin fyrir hönd Fasteignar þá. Fasteign leigir nefnilega Reykjanesbæ húsnæðið allt og það til 30 ára og því yrði það nú ekki gott ef bærinn gæti ekki staðið í skilum, sérstaklega þar sem það á að fara að hækka leiguna næstu áramót.
Til að kóróna allt það sem á Árna hvílir þá stefnir allt í það að veðsett land sem braskarar úr Reykjanesbæ ætluðu að byggja Motor-Park á, endi svo á herðum Árna með milljarðs skuld til handa skattborgurum Reykjanesbæjar sem auðfúsir eru ávallt til að styðja sinn bæjarstjóra m.a. með endurkjöri og nú skiptingu skuldanna á milli sín.
Áhyggjum Árna verður því ei létt að lyfta nema kannski að undangenginnni rannsókn á því hversvegna þessar áhyggjur urðu til og helst áður en áhyggjur Árna valda því að hann neyðist til að grípa til örþrifaráða á borð við að veðsetja Helguvíkurland og allt annað naglfast sem lauslegt því þessar áhyggjur eru víst allar tilkomnar út af því að honum langaði til að framfylgja frjálshyggudraumnum sem í sálu hans bjó með því að skipta eigum Suðurnesjamanna milli vina sinna í bæjarstjórn og bönkum því þeir voru nú elegant eðalfulltrúar einkaframtaksins árið 2007.
En til að rannsókn geti farið fram um hvernig þessar áhyggjur urðu til og hvernig sé best að leysa úr þeim, væri best að gefa Árna hvíld sem fyrst frá störfum öllum og senda hann, jafnvel með félögum sínum úr bæjarstjórnarbraski og banksteralífi, á gott hressingarhæli þar sem ró og næði ríkir. Hver veit, kannski gætu þeir Árni og félagar fengið inni á Hressingarhælið Hraunið á Eyrarbakka þar sem áhyggjur af lífinu fyrir utan hverfa, að undangenginni ítarlegri rannsókn að sjálfsögðu.
Það mun þó ekki létta þeim ómannlega þungu byrðum sem íbúar Reykjanesbæjar kusu sjálfir yfir sig. Það verða þeir að axla sjálfir næstu árin ef ekki áratugina.
Banksterafréttir 1. september 2010
Posted by Agnar Kristján Þorsteinsson in Fjármál, Glæpir og rannsóknir, Hrunið.1 comment so far
Glæsilegar fréttir innan úr bönkunum þessa daga um bansktera og þjóna þeirra.
Hreiðar Már, Kristján Ara og aðrir kúlulánakóngar sleppa með skrekkinn heim með kampavín úr ríkinu því þess var gætt að fara ekki nógu snemma í mál við þá
Jóhannes í Bónus þarf að víkja úr stjórn Haga en töltir í burtu með nokkur fyrirtæki og feitan vasa af seðlum meðan krókódílatárin renna nður af kinnum hans.
Björgólfur Thor, skuldaskilari Íslands sem færði okkur IceSave og aðrar frábærar gjafir Hrunsins, fær óvænta kynningu á því hvernig hann gerir upp skuldir með því að fá niðurfellingu persónulegrar ábyrgðar upp á 27 milljarða frá sjálftökunefnd Landsbankans sem lofar að fara ekki í mál við hann.
Og almennir skuldarar fá smá bros og föðurlegt klapp hauskúpumerktrar innheimtudeilda. Frestað hefur veirð að senda út greiðsluseðla vegna erlendra lána um tíma hjá sumum þeirra.
Það er nefnilega verið að bíða eftir nýrri sendingu af reipum til að hengja almennan skuldara með.
Veiking framkvæmdavaldsins 1. september 2010
Posted by Agnar Kristján Þorsteinsson in Stjórnmál.2 comments
Í framhaldi af væntanlegu brotthvarfi utanþingsráðherranna sem er stórt skref aftur á bak til fortíðar Hrunsins, þá hefur maður aðeins verið að velta fyrir sér hvernig best sé að veikja ægivald framkvæmdavaldsins, sérstaklega með tilliti til stjórlagaþings.
Þá er spurning hvernig sé best að gera það. Hugmyndin um að ráðherrar geti ekki setið á þingi er góðs gjalda verð en á meðan þeir eru valdir með tilliti til flokksskírteinis og þess að þeir séu háttsettir innan flokks þá eru áhrfin enn mikil. Utanflokks- og utanþingsráðherrar væru vænlegasti kosturinn til að þeir sinntu starfi sem framkvæmdavald fyrst og fremst en þá er spurningin með tilhögu hvort það ætti að kjósa forsætisráðherra sér sem skipar ráðuneyti og hafa það kannski á miðju þingtímabili eða lengra á milli.
Annað sem gæti gengið til veikingar framkvæmdavalds er að taka það úr höndunu á þiem að leggja fram lagafrumvörp. Það myndi þýða að ráðherrar væru hreint framkvæmdavald sem hefði engin afskipti af löggjafanum nema kannski á bak við tjöldin. Þetta myndi hafa það í för með sér að öll lagasetning væri á höndum Alþingis og meiri vinna á þeirra herðum, nokkuð sem þeir geta örugglega bætt við sig sé miðað við mætingu þeirra í þingsal. Í fljótu bragði á maður erfitt með að sjá hvaða ókostir fylgja fyrir utan aukið vinnálag á þingið en hverjir þeir eru, væri gaman að heyra röksemdir um.
Svo þarf auðvitað einnig að tryggja að framkvæmdavaldið sé ekki að stússast í dómaraskipun svo maður endi ekki með enn eitt Ólafs Börks/Jón Steinar/Þorstein Davíðsson fíaskó.
Furðuleg ríkistjórnaruppstokkun 31. ágúst 2010
Posted by Agnar Kristján Þorsteinsson in Stjórnmál.6 comments
Ég klóra mér aðeins í hausnum yfir þesssari ríkistjórnaruppskipun sem væntanleg er.
Gylfa er skiljaneglt að verði vísað út vegna átaka síðustu mánaða og óvinsælla ummæla vegna gengislána.
En hversvegna á Ragna að taka poka sinn? Það er óskiljanlegt því hún hefur staðið sig vel þrátt fyrir nokkrar óvinsælar uppákomur þar sem hún allavega ræddi við þá sem mótmæltu því sem þótti óvinsælt.
Og hversvegna hún frekar en Katrín Júlíusdóttir sem er líklegast einn versti ráðherra ríkistjórnarinnar? Manneskjan sem sá ekkert að því að Björgólfur Thor fengi að maka krókinn meðan IceSave-reiknigar og aðrar hörmungar hans lentu á herðum landsins og heillaðist af Magmaðum kynþokka Ross Beatty og kappanna úr Geysi Green, svo mikið að hún vildi ekkert gera í málum HS Orku.
Hversvegna Ragna frekar en Jón Bjarnason sem virkar oft eins og afdalabóndi á slæmu gambratrippi í viðtölum, lætur eins og versta hrekkjusvín innan stjórnarinnar og grípur til óskiljanlegra aðgerða heldur en beljuhjörð sem ákveður að fara á höfrungahlaupi inn í sláturhús?
Hversvegna Ragna frekar en Árni Páll sem virðist hafa meiri metnað til að hygla vinum sínum og sólbaðstofu Samfylkingarinnar heldur en að hugsa um hag atvinnuulausra og annarra skjólstæðinga sinna sem eru glæpamannakenndir af ráðuneyti hans og stofnunum?
Hvað gerir Rögnu meira óvelkomna innan ríkistjórnarinnar heldur en Össur sem Magmaður Félagi þykir meðal banksterana sem Suðurnesjunum hafa spillt, plottandi og glottandi frá Hruni til heljar og til baka fyrir Hrun?
Þetta er furðuleg ráðstöfun aðog eiginlega algjörlega út úr kú að taka einn besta og vinsælasta ráðherrann sem í þokkabót er utanþingsfagráðherra, en skilja svo eftir margt af því fólki sem ekkert hefur lært af Hruninu og ætlar sér ekkert að læra.
Verður þetta ekki bara Nýja Ísland: Gamla sveitta, ógeðslega Ísland Reloaded með öllum sínum drullupólitísku ráðherrum og sömu gömlu þreyttu hanaslögunum og áður vegna þess að ráðherrarnir eru flokkspólitískir?
Var ekki annars talað um að breyta til betri hátta í stjórnarsáttmálanum?
Sigurður Líndal og stjórnarskráin 29. ágúst 2010
Posted by Agnar Kristján Þorsteinsson in Stjórnmál.2 comments
Í útvarpi í morgun þá lét Sigurður Líndal það víst út úr sér að það væri engin þörf á að endurskoða í heild sinni og að það þyrfti eingöngu hugarfarsbreytingu til að Íslendingar færu eftir stjórnarskránni. En felst það ekki í nýrri stjórnarskrá að línur séu lagðar um slíkar hugarfarsbreytingar í stjórnarskrá og hvert við viljum stefna til framtíðar?
Nú eftir bankahrun fór þessi umræða af stað um að gera nýja stjórnarskrá, umræða sem Sigurður kýs að gera lítið úr einhverra hluta vegna og var það m.a. vegna þess að við Hrunið opinberaðist hversu ónýt stjónrskipan og stjórnsýslan er hér á landi. Áratugum saman hafa stjónrmálamenn sem eiga að vinna eftir stjórnarskránni staðið í því að breyta henni sjálfir, ekki þeir sem veita þeim vinnu né aðrir. Vegna flokkshagsmuna þá hafa þessir stjórnmálamenn aldrei náð saman um stórvægilegar breytingar, aðeins fiffað upp á þá gömlu sem hingað til hefur verið veigalítið plagg í augum þeirra. Við það hafa hrannast upp óútkljáð deilumál, stórar breytingar hafa setið á hakanum og svo eins og í fyrra sást best að þegar þurfti að gera breytingar á stjórnarskrá vegna þjóðaratkvæðagreiðslna og auðlinda þá stóð Sjálfstæðisflokur í vegi fyrir því vegna þess að auðlindirnar gætu orðið að þjóðareign og þjóðaratkvæði var algjört blótsyrði í munni þeirra. Völd til fólksins, nei takk! var mottóið þá.
Staðan í dag er einfaldlega sú að eftir allt þetta þá sitjum við uppi með hundgamla stjórnarskrá sem fáir sem enginn ber virðingu fyrir enda eru þetta orðið að fúnum grunni eftir Hrun. Það er því kominn tími til að vinnuveitendur stjórnmálamanna taki það að sér að ákveða hvernig starfsreglurnar í fyrirtæki sínu: Lýðveldi Íslands ohf. séu og starfsmennirnir á þingi og í stjórnsýslunni verði látnir vinna eftir því hvað vinnuveitendurnir ákveði en ekki eftir því hvað þeir ákveði sjálfir oft á tíðum í trássi við starfsreglur sínar í stjórnarskrá.
Þegar maður lítur yfir stjórnarskránna þá sér maður að að það er svo mikið sem þarf að breyta eða endurskoða að best sé að byrja frá grunni að nýju. Við þurfum nefnilega að ákveða í nýrri stjórnarskrá hvort við viljum þjóðareign á auðlindir, aðskilnað ríkis og kirkju, það þarf að aðskilja framkvæmdavaldið frá lögjafnum en eins og þetta hefur verið þá hefur framkvæmdavaldið stjórnað Alþingi, það þarf að að ákveða framtíðina með forsetann, stjórnsýsluna og kosningar, viljum við landið sem eitt kjördæmi, þjóðaratkvæðagreiðslur, mannréttindamál þarf að festa í stjórnarskrá og margt, margt fleira sem ógjörningur er að sé hægt að laga smátt og smátt með skammtalækningum fortíðar á Alþingi þar sem fólk hugsar fyrst og fremst út frá eigin hagsmunum, vina sinna og flokksins fremur en þjóðarinnar.
Fortíðin hefur allavega sýnt okkur að gamla leið Sigurðar og annarra íhaldsamra manna virkar ekki til breytinga, slíkt er fullreynt, stjórnlagaþings með fulltrúum þjóðar en ekki þingflokka er þörf.
Græna klúðrið 28. ágúst 2010
Posted by Agnar Kristján Þorsteinsson in Hitt og þetta.1 comment so far
Rétt fyrir menningarnótt þá fóru starfsmenn borgarinnar í það að setja upp græna hjólreiðaakrein á Hverfisgötunni. Ætlunin var víst að gera tilraun með hjólreiðarstíg, hvernig hægt væri að auka mannlífið þarna og svo heyrðist einhversstaðar sú röksemd að þetta myndi hægja á umferðinni. Þessi ágætishugmynd virðist ekki hafa verið hugsað alla leið því miðað við sem maður hefur séð á göngu og svo í gegnum bílrúðu þá er þetta klúður.
Bílastæðin við Hverfisgötuna voru máluð græn svo það hefur engin áhrif á umferðina sem slíka, hvað þá að þeir séu að stoppa þar einhverstaðar til að auka mannlífið. Þessir fáu hjólreiðamenn sem maður hefur orðið var við, nota svo stíginn í báðar áttir þó hann hafi verið ætlaður sem einstefna og þau fyrirtæki sem starfa við Hvefisgötuna missa bílastæði sem viðskiptavinir hafa nýtt sér. Ekki bætir úr skák að þegar Regnboginn mun opna að nýju þá verða engin bílastæði fyrir framan bíóið, aðeins í á Laugarvegi eða í hliðargötum þar sem fá stæði eru og spölur í næsta bílastæðishús eða næstu bílastæði fyrir neðan í því grotnandi hreysa- og grenjahverfi sem verktakar og Björgólfsfeðgar hafa skilið eftir sig frá Hverfisgötu niður að Sæbraut.
Það væri því betra að hjóla í Björgólfshreysins og verktakagrenin og láta gera þau hús upp á kostnað eigenda ef ætlunin er að auka mannlíf. Ef þau yrðu tekin í gegn og þessi hreysisvæðing miðbæjarins sem hefur veirð að grotna niður síðan þessir aðilar byrjuðu að hasla sér völl miðsvæðis með góðu og illu þá mætti reikna frekar með að verslun og mannlíf myndi byrja að blómstra að nýju í miðbænum.
Svo spyr maður að lokum, hvar er þessi rannsóknanefnd sem átti að fara að skoða m.a. stjórnsýslu Reykjavíkur og tengsl við verktakanna sem voru þarna að braska?
Viðbrögð skrúðkrimmana 28. ágúst 2010
Posted by Agnar Kristján Þorsteinsson in Glæpir og rannsóknir, Hrunið.add a comment
Jón Ásgeir hótar kærum hægri og vinstir og fer í skaðabótamál við formann slitastjórnar
Sigurður Einarsson lætur glita í minkseðlið og heimtar rannsókn á sérstökum saksóknara.
Geysir Green Energy titrar af ótta og heimtar rannsókn á rannsóknanefnd.
Allir haga þeir sér eins þegar byrjað er að skoða hvað valdi óþefnum í kjallaranum þeirra.
Hvað er aðlögun? 27. ágúst 2010
Posted by Agnar Kristján Þorsteinsson in ESB, Stjórnmál.add a comment
Eftir allt fjaðrafokið út af ummælum Jóns Bjarnasonar í vikunni þá var eitt sem ég áttaði mig á því að ekki hafði verið útskýrt á neinn hátt.
Jón talaði um að aðildarviðræðurnar við ESB væri í raun aðlögun en einhvern veginn hefur ekki neinstaðar að maður hefur séð verið farið út í það hvað maðurinn meinti. Hver er munurinn á aðild og aðlögun? Hvað felst í þessari aðlögun? Hverju er verið að breyta? Hvaða kröfur er verið að uppfylla í aðlöguninni? Er þetta gott fyrir okkur eða slæmt fyrir okkur sem samfélag sama hvort við segjum já eða nei þegar við fáum að kjósa um samninginn? Hvað er verið að meina nákvæmlega? Og hvernig getur það verið aðlögun þegar þjóðin á eftir að ákveða já eða nei í þjóðaratkvæði?
Ég sakna þess í fréttum, Kastljósi og öðru að engir fjölmiðlamenn skulu hafa hjólað í Jón og krafist svara um hvað hann var að fara nákvæmlega hvað þá að farið væri ofan í saumanna á því hvað var verið að ræða um enda er maður engu nær. En hver veit, kannski voru fjölmiðlamenn í aðlögun á leikskólanum ásamt Jóni.
Leikskólinn við Austurvöll fer víst að opna bráðlega að nýju.
Skilanefndarstarfsmaðurinn 26. ágúst 2010
Posted by Agnar Kristján Þorsteinsson in Fjármál, Glæpir og rannsóknir, Skýrsla Rannsóknanefndar Alþingis.comments closed
Í fréttum Stöðvar 2 í gær var fjallað um ofurlaun skilanefndarmanna Landsbankans og annarra banka. Þar var vikið örlítið að starfsmanni skilanefndar Landsbankans sem fékk eftirfarandi umsögn í fréttinni:
“Hjá skilanefndinni starfar líka Ársæll Hafsteinsson, lögfræðingur, sem framkvæmdastjóri en laun hans eru ekki inni í þessari tölu og í raun liggur ekki fyrir hversu há þau eru. Þess má svo geta að í ágúst á síðasta ári vék Fjármálaeftirlitið honum úr skilanefndinni m.a á þeirri ástæðu að hann væri einn af yfirmönnum gamla Landsbankans fyrir hrunið en skilanefndin réð hann þá sem starfsmann í kjölfarið.”
Örugglega hafa einhverjir fleiri lyft brúnum en ég þegar þetta nafn heyrðist og furðað sig á því hversvegna ekki var frekar farið út í sögu hans. Ársæll var nefnilega enginn venjulegur yfirmaður, hann var búinn að vera yfirmaður Lögfræðisviðs bankans frá 2003 sem m.a. Útlánaeftirlit féll undir. Væntanlega hefur hann átt að kanna lögmæti lána á borð við gengistryggðra lána og óhóflegra lána til tengdra aðila á borð við Björgólfsfeðga o.fl. sem gengu eins og Bjarnabófar um hirslur bankans.
En það er ekki það eina því hann var nú ráðinn af Björgólfi eldri frá Búnaðarbankanum líkt og Sigurjón B. Árnason o.fl., yfir til Landsbankans eftir að hafa lekið innherjaupplýsingum úr Búnaðarbankanum um Norðurljós til fyrirtækis sem var m.a. í eigu Björgólfs Guðmundssonar. Fyrir það hlaut hann sekt frá FME ásamt Árna Tómassyni, formanni skilanefndar Glitnis, nokkuð sem virðist ekki hafa haft áhrif á starfsframa hans í bankageiranum, hvorki fyrir eða eftir Hrun. Við Hrun var hann nefnilega skipaður í skilanefnd, vikið svo síðar úr henni ásamt öðrum Landsbankamanni, Sigurjóni Geirssyni fyrrum yfirmanni innri endurskoðunar, en það kom ekki að sök þar sem skilanefndin réð þá bara í staðinn sem ráðgjafa og senti FME eitt stórt fokkjú-merki með því. Síðar virðist Ársæll hafa svo verið gerður að framkvæmdastjóra skilanefndarinnar miðað við frétt gærdagsins.
Þetta fór örugglega framhjá flestum á sínum tíma í fyrra en þetta er ekki beint ásættanlegt hið minnsta því þetta vekur upp hjá manni vangaveltur um störf skilanefndar vegna þess hverus háttsettur Ársæll var innan bankans og tengsla hans við Björgólfs-feðga og gömlu Búnaðarbankamennina Sigurjón B. Árnason og félaga að ógleymdri Skýrslu nokkurri sem dró upp þá ljóta mynd af innri starsemi bankanna svo vægt sé til orða tekið.
Í fyrsta lagi þá veltir maður fyrir sér núna hvort náið starf hans með skilanefndinni eigi sinn hluta í því að lappirnar hafa verið dregnar í því að senda mál til sérstaks saksóknara, rifta samningum og eignatilfærslum yfir á maka. Í öðru lagi þá veltir maður nú fyrir sér hvort starf hans fyrir nefndina sem greinilega finnst hann ómissandi, skili því að litið sé framhjá hugsanlegum ákærum eða lögsóknum vegna handvamma, glæpsamlegra athafna eða andvaraleysis innan bankans. Í þriðja stað veltir maður fyrir sér vegna náinna tengsla við Björgólfsfeðga hvort hans nána samband við nefndarmenn og Björgólfsfeðga hafi skilað því að skilanefndin ætlar ekkert að gera neitt til sækja fé á hendur Björgólfsfeðgum. Í fjórða stað veltir maður því fyrir sér hvort þetta þýði ekki þá einnig að skilanefndin muni ekkert gera til að lögsækja stjórnarmenn og lánanefndir Landsbankans sem Ársæll hefur unnið örugglega náið með ásamt innri endurskoðandanum sem var að ráðgjafast með honum fyrir skilanefndarinnar heldur verði ákveðið að einhverjir 1-2 taki skellinn fyrir gengið.
Fleirum hlutum er hægt að velta upp með þetta en á meðan Ársæll og aðrir sem eru svo nánir fortíð Hrunsins, starfa í og fyrir skilaefndir sem m.a. eiga að skila saknæmum hlutum til sérstaks saksóknara, rifta óögmætum eða svivirðilegum gjörningum og fara í skaðabótamál gegn fyrrum stjórnendum og eigendum sem misnotuðu sér aðstöðu sína, þá er full þörf á að rannsaka hvort þeir hafi stungið hlutum undir stól, falið hluti þeim tengdum eða hindri/tefji rannsóknir og uppgjör mála.
Það á nefnilega ekki að treysta gerendum Hrunsins tiil að ákveða sök í málum sínum og vina sinna.
Breyskir menn og skrímsli 25. ágúst 2010
Posted by Agnar Kristján Þorsteinsson in Glæpir og rannsóknir.comments closed
Mér ofbauð yfir fréttum í kvöld.
Virkilega ofbauð.
Þar talaði Karl biskup um að fólk ætti að minnast einnig hins góða af hálfu Ólafs Skúlasonar þrátt fyrir breyskleika hans.
Breyskleika? Breyskleiki er einvher sem hefur skapgerðarbresti, reykir, drekkur, hefur ósiði og skapgerðarbresti, heldur framhjá eða álíka aðra hluti sem fólk getur fyrirgefið einhvern tímann, sérstaklega ef viðkomandi iðrast gjörða sinna.
En var Ólafur breyskur miðað við það sem kom fram?
Nei, það eru nefnilega ekki breyskir menn sem nauðga konum og níðast á börnum, það eru skrímsli og Ólafur var eitt slíkt í mannsmynd sem blekkti fólk, setti upp grímu góðmennsku til að ávinna sér traust til að komast að fórnarlömbum sínum sem hann iðrunarlaust myrti sálir þeirra, varinn af valdi sínu og stofnunnar sem hafði meir áhuga á að verja ímynd sína heldur en að hjálpa þeim sem höfðu orðið fyrir barðniu á rándýrinu sem biskupsskrúðinn huldi.
Slík skrímsli geta aldrei talist breyskir menn.
