Að gæta sín á Keiserum 31. janúar 2010
Posted by Agnar Kristján Þorsteinsson in Fjölmiðlar, Hrunið, Stjórnmál.comments closed
Einhvern veginn hef ég það á tilfinningunni að Max Keiser verði upphafinn af ákveðnum hópi fólks eftir viðtalið sem Egill Helgason tók við hann í Silfri dagsins þar sem hann fór hamförum vægast sagt. Orð hans þar sem Ísland er dregið upp sem saklaust fórnarlamb samsæris bankamanna mun hljóma sem englasöngur í eyrum þeirra sem neita að viðurkenna ábyrgð á hruninu og að þetta sé allt “vondu útlendingunum” að kenna.
Mig aftur á móti hryllti við þeirri hugsun miðað við orðræðuna, að þessum manni verði hampað sem bandamanni Íslands því lætin og ofsinn voru slík að maður hugsaði um að enginn málstaður þarf á svona manni að halda, sérstaklega ef reyna á að fá fólk í lið með sér erlendis því svona bandamenn geta frekar skaðað en hitt. Þar þarf frekar hófstillt vel metið fólk sem nær eyrum fjöldans en ekki samsæriskenningasmiði eða klikkhausa á borð við Alex Jones og Max Keiser.
Þeir eru nefnilega Ástþórar sinna samfélaga.
Barnapíustarf í Haag 29. janúar 2010
Posted by Agnar Kristján Þorsteinsson in Hitt og þetta, Hrunið, Stjórnmál.comments closed
Einhverjir hafa verið að gagnrýna það og furða sig á því hversvegna Samfylkingin fór ekki með Steingrími og N1-pörupiltunum út til Haag.
Ég hef mína kenningu.
Steingrímur tapaði í hlutkesti við Össur, um hver ætti að passa þá og að þeir gerðu enginn skammarstrik. Nógum skaða hafa þeir valdið heima fyrir og því fínt að fara með þá út að mati Steingríms, nú þegar þingið er að byrja að nýju. Ætti því að hægjast um sandkassaleikinn þar á meðan Steingrímur kaupir handa þessum óknyttadrengjum ís og blöðrur í Haag milli þess sem hann reynir að finna leiðir til að halda þeim uppteknum meðan hann fer á fundi.
Verst að maður er hálfsmeykur um að þeir geri einhvern sköndulinn af sér þegar Steingrímur skreppur aðeins frá, þeir gætu farið að troða klossum og túlipönum ofan í salernin í Haag með tilheyrandi diplómatískum afleiðngum og brjáluðum Hollendingum.
Þá yrður þeir fyrst ánægðir með árangur ferðarinnar.
Hversvegna á maður að vilja taka þátt lengur í þessu samfélagi? 28. janúar 2010
Posted by Agnar Kristján Þorsteinsson in Glæpir og rannsóknir, Hrunið, Hugleðingar, Stjórnmál.comments closed
Í fyrsta skipti í lengri tíma þá féllust mér hendur og ég hugsaði með sjálfum mér:”Ég get ekki meir, til hvers á ég að vilja að halda áfram að taka þátt í þessu þjóðfélagi?”
Ástæðan blasir við í fréttum morgunsins. Ólafur Ólafsson er búinn að fá Samskipin sín aftur með aðstoð bankans sem hann rændi að innan.
Hversu klikkað og helsjúkt er það?
Hversvegna á ég að vilja taka þátt í samfélagi þar sem menn á borð við Ólaf, eru verðlaunaðir fyrir að stela öllu steini léttari og leggja líf fjölda fólks í rúst?
Hversvegna á ég að vilja taka þátt í samfélagi þar sem vítisenglar frá peningahimnaríki á borð við Björgólf Thor, fá að halda áfram í fyrirtækjaleik hér á landi á meðan mörg hundrað milljarða floppið hans lendir á almenningi að borga?
Hversvegna á ég að vilja taka þátt í samfélagi þar sem Kjartan Gunnarsson er verðlaunaður fyrir þátt sinn í stórkostlegu gjaldþroti Landsbankans með setu í miðstjórn flokksins síns með blessun flokksmanna?
Hversvegna á ég að taka þátt í samfélagi þar sem Davíð Oddson er settur í ritstjórastól og 40 manns reknir svo honum líði vel í stólnum, á meðan almenningur þarf að borga mörg hundruð milljarða sendingarkostnað af ástarbréfum hans?
Hversvgna á ég að taka þátt í samfélagi þar sem Jón Ásgeir fær Haga að nýju, með lánum að sjálfsögðu og ekkert á bak við sig?
Hversvegna á ég að vilja taka þátt í samfélagi þar sem þingmenn eru hafnir yfir lög, fá syndakvittun frá formanni sínum um að það sé í lagi að brjóta lög ef þú vissir það ekki?
Hversvegna á ég að vilja taka þátt í samfélagi þar sem sami formaður er flæktur inn í svívirðilega svikamyllu en sér ekkert rangt við það að sitja á þingi?
Hversvegna á ég að vilja taka þátt í samfélagi þar sem bankamenn, kvótagreifar, auðmenn og stjórnmálamenn ásamt mökum, fá betri fyrirgreiðslur, fá afskriftir lána og allt eftir sinni hentisemi, á meðan bankarnir ganga fram eins og fjárhagslegar dauðasveitir nasista gegn litlum fyrirtækjum og almenningi?
Hversvegna á ég að vilja taka þáttt í samfélagi þar sem bankamenn og skilanefndarmenn skipta eigum bankanna og stjórnarsetum miili sín og vina sinna án nokkurs tillits til hagsmuna eigenda bankans eða almennings sem þarf að borga brúsann?
Hversvegna á ég að vilja taka þátt í samfélagi þar sem þetta fólk er hafið yfir lög, þar sem þetta fólk fær að haga sér að vild, þar sem þetta fólk nýtur margt hvert verndar og varið með orðum um réttarríki sem er í vasanum á þeim með flokkshollum dómurum og skyldum saksóknurum, heldur gengur hart gegn þeim sem mótmæltu því hvernig ríkinu var beitt í þágu þeirra sem dældu þrjátíu silfurpeningum í prófkjörssjóði þingmanna og ráðherra, hversvegna á ég að vilja taka þátt í slíku samfélagi?
Hversvegna á ég ekki einfaldlega að fara að taka lögin í eign hendur?
Hæpin fullyrðing Páls Magnússonar 27. janúar 2010
Posted by Agnar Kristján Þorsteinsson in Fjármál, Fjölmiðlar, Hitt og þetta, Kvikmyndir, Stjórnmál.comments closed
Eitt af því sem maður hefur lært af Hruninu er að þegar menn með allt niðrum sig, henda fram fullyrðingum, þá getur stundum verið gott að skoða þær betur. Slíka fullyrðingu má sjá í vörn Páls Magnússonar útvarpsstjóra þar sem hann svarar gagnrýni kvikmyndagerðarmanna og segir að þeir ættu að beina reiði sinn annað eða eins og lesa má úr orðum hans: í átt til ríkis.
Einnig segir Páll í mótsvari við þá tilkynningu menntamálaráðuneytis og fjármálaráðuneytis að RÚV hafi fengið 575 umfram innheimtar tekjur, að svo sé ekki. RÚV hafi nefnilega ekki nægilegt fjármagn til þess að standa við þjónustusamninginn sinn heldur hafi ríkið ekki staðið við sinn hluta og skammti RÚV 305 milljónum krónum minna.
Ég fór því aðeins og gluggaði aðeins í árið 2006 sem er miðað við er í þjónustusamningnum sem var gerður við OHF-væðingu RÚV. Í honum tekið það fram að lágmarkið sem tekjur RÚV eiga að vera til að geta staðið við þann samning, sé miðað við upphaf samningstímabilsins eða árið 2006.
- Í fjárlögum 2006 var gert ráð fyrir 2.550 milljónir kæmu frá ríkinu og tekið fram í lögum að reiknað er með að auglýsingatekjur hjá RÚV verði 1.009 milljónir í auglýsingatekjur. Þetta verða því samtals 3.559 milljónir samkvæmt fjárlögum en ársreikningur sýnir hærri tekjur eða ca. 3.867 milljónir.
- Þegar kíkt er á aðalfundinn snemma árs 2009(rekstrarárið miðasti við hjá RÚV þá við 1. sept 2007-31. ágúst. 2008) þá sést að tekjur RúV eru 4.399 milljónir(2.800 afnotagjöld og 1.400 auglýsingar stærst).
- Ársreikningur frá 31. ágúst 2009 segir svo að tekjur RÚV séu ca. 3.406 milljónir af afnotagjöldum, auglýsingar og kostun séu ca 1.246 milljónir og ca. 244 miljjonir í aðrar tekjur eða samtals
- Í ár fær RÚV 3.218 milljónir frá ríkinu. Auglýsingatekjur eru ekki teknar með af hálfu ríkisins. né aðrar tekjur..
Þegar maður gluggar í þetta og skoðar upphafsárið þá sjáum við strax að framlag ríkisins árið 2010, þ.e. afnotgjald/nefskattur er nær því 700 milljónum meir heldur en í upphafsárið 2006. Það er því röng fullyrðing að halda því fram að ríkið sé að brjóta þjónustusamninginn með minna framlagi, líkt og Páll heldur fram.
En gott og vel, tökum töluna sem hann miðar líklegast við, þ.e. afnotagjöld/nefskattur plús auglýsingatekjur. Árið 2006 þá eru það 3.559 milljónir samkvæmt fjárlögum og bara með því að kíkja á hvað auglýsingatekjur voru á fyrsta ári kreppu(1. september 2008-31. ágúst 2009) séu 1.246 milljónir þá sjáum við að dæmið gengur ekki alveg upp nema að auglýsingatekjur séu að engu orðnar. Palli fær jú 3.218 millur frá ríkinu og ef við gefum honum smá séns, miðum við ársreikning 2006, þá þyrftu auglýinsgatekjur að dragast um 75% til að hann gæti fullyrt að það vantaði 305 milljónir og vera engar ef miðað sé við fjárlög 2006. Fullyrðing Páls er röng og ósannfærandi í besta falli, þegar nánar er gáð.
Er því ekki frekar að vandamálið sé annarstaðar og leynist í því hvernig Páll hefur rekið RÚV sjálfur? Rekstur sem var svo slæmur að ríkið þurfti að grípa inn í vegna þess að Páli hafði tekist að gera RÚV tæknilega gjaldþrota.
Reiði kvikmyndagerðarmanna og mótmæli beinast því í rétta átt, Páll er bara að reyna að koma sér undan sekt sinni með því að benda á aðra.
Ásbjörn og þingmannanefndin 26. janúar 2010
Posted by Agnar Kristján Þorsteinsson in Fjármál, Fjölmiðlar, Hrunið, Stjórnmál.comments closed
Eftir Kastljós í kvöld og umræðuna um arðgreiðslur fyrirtækis Ásbjörns Óttarssonar þar sem greiddar voru út 65 milljónir í slæmu árferði og svo 20 milljónir fyrir tveimur árum, grreiðsla sem reyndist vera ólögleg(en hefur verið endurgreidd í kjölfar fjölmiðlaumfjöllunar), þá velti ég fyrir mig einu.
Er Ásbirni Óttarsyni stætt á að vera í þingmannanefndinni sem fjalla á um skýrslu rannsóknanefndar Alþingis?
Þurfa þingmenn þar ekki að vera hafnir yfir allan vafa um siðferði og vera með eins lítið kusk á sér og hægt er, til að draga úr efasemdum og tortryggni í garð þeirrar nefndar?
Maður spyr sig.
Skelfingarhrollur og samsæriskenning. 26. janúar 2010
Posted by Agnar Kristján Þorsteinsson in Hitt og þetta, Hrunið, Stjórnmál.comments closed
Það fór ósjálfráður skelfingarhrollur um mann við að sjá fréttir í gær þegar Friðrik Sófusson tók við stjórnarformennskunni í Íslandsbanka. Ekki var það maðurinn sem slíkur heldur bæði það sem hann sagði, þ.e. að hann hefði ekkert sérlega mikið vit á bankaviðskiptum og myndi treysta á góða ráðgjafa í kringum sig til að halda sér upplýstinum. Við þau orð var tvennt sem skaut upp í kollinn á manni, skelfinginarhugsunin:”Ó fokk, þetta hef ég heyrt áður og það endaði illa” og svo “til allrar hamingju á ég ekki neitt inn á reikning í Íslandsbanka.”
En það sem vakti mann einnig skelfingarhroll var það sem var augljóst en ekki sagt. Friðriki er ætlað að tryggja talsamband við Valhöll og að ekkert gerist nema með vitneskju þar á bæ um bankann. Útlendingarnir eru bara þarna upp á punt þar til Sjálfstæðisflokkurinn nær völdum aftur með Framsókn sér til hliðar og svo er það spark út um dyrnar með nýrri stjórn sem inniheldur sömu, gömlu, spilltu hemingaskiptaskrímslin á ný.
En þó var eitt sem ég samsæriskennaðist í gær, hversvegna Friðrik varð fyrir valinu í reykfylltum bakherbergjum skilanefndarinnar þar sem fulltrúar “Gamla Íslands” véluðu um skuggalega og skelfilega framtíð óbreyttrar spillingar.
Hún fólst í því að tengja saman punkta en kannski ekki beint beysin kenning. Við vitum öll að Frikki er fyrrum forstjóri Landsvirkjunnar, virkjunarglaður svo að litlar, saklausar lækjarsprænur eru í stórhættu ef hann tekur eftir þeim. Nú er svo að Íslandsbanki á góðan hlut í fyrirtæki sem Glitnir stofnaði og kallast Geysir Green Energy ásamt því að yfirtaka Atorku sem átti nokkur prósent í GGE. Geysir Green Energy á svo góðan hlut í öðru fyrirtæki sem heitir HS Orka á móti Magma hinu kanadíska sem Sjálfstæðisflokkarnir í Reykjanesbæ og Reykjavík drifu sig að selja sína hluti til og það með talsverðu tapi fyrir skattborgaranna.
Ég ætla þvi að leyfa mér að spá út frá þessu að Íslandsbanki sem er ansi eignamikill á Suðurnesjum, mun fara á fullt við það að þrýsta á virkjanaframkvæmdir o.fl. sem hann verður með puttana í, á Suðurnesjum og svo þegar þeir sjá sér tækifæri til, þá mun Geysir Green Energy verða selt til vildarvina Sjáflstæðisflokksins með öllum yfirráðum yfir auðlindum á gjafverði.
Þar með verður endanlega fyrstu orkuauðlindin komin í eigu einkaaðila og það kæmi mér svo ekkert á óvart þó Magma selji svo sinn hlut til sömu aðila. Svo í framhaldi hefst harmakvein um óréttmæta samkeppnisstöðu og þess krafist að Landsvirkjun og OR verði einkavinavætt í hendur “kjölfestufjárfesta” sem verða ansi kunnuglegir. Að sjálfsögðu mun borgarstjórnarmeirihlutinn ef hann verður svipaður og nú, bregðast við þessum kröfum og selja OR til annarra “innmúraðra”. Landsvirkjun fýkur svo næst til “innvígðra” ef hrunvaldarnir verða komnir í landstjórn þá. S
kipun Frikka er því fyrsta skrefið í þeim ferli, að tryggja að réttir menn verði innan bankans sem munu tryggja að þetta ferli fari af stað þegar FL-okknum hentar. Svo eru svona aukahlutir eins og salan á Skeljungi, Icelandair o.fl. sem þurfa að rata í “réttar” hendur, einnig á dagskrá.
Sumt breytist nefnilega ekki í eðli sínu, sérstaklega ekki Sjálfstæðisflokkurinn.
Enn ein frestun á skýrslunni 25. janúar 2010
Posted by Agnar Kristján Þorsteinsson in Hrunið, Stjórnmál.comments closed
Frábært.
Skýrslunni umtöluðu frestað enn eina ferðina, nú vegna þess að það eigi eftir að fá andmæli, nýjar upplýsingar og meiri skrif, sem afsökun.
Hvað svo?
Frestað næst vegna IceSave-ksoninga svo það skyggi ekki á hvort annað.
Frestun svo vegna sveitarstjórnarkosnigna til að þær truflist ekki og “menn geti komið málum sínum á framfæri án þess að það skyggi á kosningar.”
Svo kannski þingrof og aðrar kosningar með tilheyrandi: “rétt þykir að fresta birtingu vegna óróa í þjóðfélaginu og nýrra upplýsinga.”
Svo kemur þinghlé og ekki hægt að birta skýrsluna fyrr en þing kemur saman að nýju.
Og svo framvegis allt til 31. október árið 2035 þegar 50.000 blaðsíðna skýrslan er sögð “outdated” og það verði að búa til nýja.
Hvað gerist svo á meðan? Ekkert, þingheimur vill ekki breyta neinum lögum í átt til réttlætis nema að um það sé talað í skýrslunni, ekkert verður aðhafst gegn greinilegum sökudólgum á meðan, ekkert gerist innan þings, allir sem einn og einn sem allir þar í sandkassanum á meðan mótmælendur eru ákærðir í hefndarskyni af saksóknara sem neitar að rannsaka mútugreiðslur til Valhallar.
Helvítis fokking fokk enn eina ferðina, hversu mikið er hægt að leggja á þandar taugar þjóðarinnar?
Óvísindaleg könnun á fjölmiðlaumfjöllun: Prófkjör Sjálfstæðismanna 25. janúar 2010
Posted by Agnar Kristján Þorsteinsson in Stjórnmál.comments closed
Varla hefur nokkur maður sem kíkti á fjölmiðla nú um helgina, komist hjá því að taka eftir að það hafi verið prófkjör í Reykjavík hjá Sjálfstæðisflokknum. Þegar ég leit inn á Vísi á sunnudagsmorgni með fyrsta kaffibolla dagsins, blöstu þar við heilar 9 fréttir á forsíðunni, sumar frá deginum áður og svo ein um að einhver hefði sigrað í prófkjör Framsóknar á Akureyri, prófkjöri sem ég vissi ekki einu sinni að hefði farið fram vegna látanna í kringum Reykjavík.
Í framhaldi af því þá ákvað ég að gera nú í gærkvöldi smá óvísindalega könnun á því hvað fjölmiðlar hefðu nú lagt mikið upp úr þessu einstaka prófkjöri því hamagangurinn var með meiru að manni fannst og fréttir mjög áberandi Ákvað ég því að telja hvað margar fréttir um prófkjörið hefðu birst á vefmiðlum laugardag og sunnudag.
Hér eru niðurstöðurnar:
- Morgunblaðið-12 fréttir
- Vísir.is – 11 fréttir
- RÚV – 7 fréttir
- DV – 4 fréttir
- Pressan – 4 fréttir
- Eyjan – 4 fréttir
Einnig má bæta við ca. 10-15 mínútna beinum útsendingum frá Valhöll í fréttatímum beggja sjónvarpsstöðva.
Til gamans svo má geta að sumar fréttirnar voru fyrst og fremst settar fram greinilega til að vekja athygli á prófkjörinu t.d. hvað margir væru búnir að kjósa á tveggja tíma fresti og svo var nú aðeins kómísk fréttin um að Hanna Birna hefði unnið yfirburðasigur….eh, öh? Que? Bíddu, var hún ekki sú eina sem gaf kost á sér í fyrsta sæti? Það er ekki eins og það hafi verið einhver samkeppni, hvað þá spenna yfir því hvort Hanna Birna yrði ekki í fyrsta sæti.
Ég játa að ég skil ekki almennilega fárið í kringum þetta eina prófkjör og sérstaklega þar sem mig rámar að Framsókn hafi ekki fengið álíka umfjöllun um sitt prófkjör í Reykjavík með beinum sjónvarpsútsendingum, hvað þá að verið sé að gera svipað með prófkjör í öðrum bæjum og sveitarfélögum. Bloggarar virtust heldur ekki vera að tapa sér af spenningir frekar en almenningur, heldur voru það eingöngu stuðningsmenn sem tjáðu sig í bloggfærslum auk allavega eins frambjóðenda.
En gott og vel, næstu tvær helgar verða álíka prófkjör í Reykjavík hjá Samfylkingu og VG. Ég hef því ákveðið að eftir þau bæði prófkjör ætla ég að taka saman fréttaflutningin eftir hvora helgi fyrir sig og bera saman við umfjöllun um þetta prófkjör til að skoða hvort fjölmiðlarnir sýni jafnræði og sanngirni í sínum fréttaflutningi, hvort þeir verði með beinar útsendingar eða eina frétt daginn eftir, og svo kannski velta því fyrir sér hvort einhverjir fjölmiðlar séu jafnvel hludrægir þegar kemur að borginni.
Við þurfum reyndar ekkert að velta fyrir okkur Mogganum með hlutdrægnina, hann tekur svo skýra afstöðu með einum flokk.
Hin löglega spilling 24. janúar 2010
Posted by Agnar Kristján Þorsteinsson in Hugleðingar, Stjórnmál.comments closed
Í Silfrinu i dag kom fram ágætis punktur sem maður hefur velt fyrir sér oft áður, hvað mælikvarði spillingar hjá sumum virðist miðast við lögfræðileg eða hagfræðileg sjónarmið. Þetta er kannski mest áberandi hjá þeim sem njóta hennar, eru svo samdauna með henni að þeir styðja hana út frá flokkasjónarmiðum eða telja siðferði og heilindi lægra skör sett en það sem í lagabókstaf stendur sbr. orð Sigurðar G. Guðjónssonar í Kastljósi þegar upp komst um ansi góða lánveitingu til Sigurjóns B. Árnasonar fyrrum Landsbankastjóra, þar sem hann réttlæti lánveitinguna með þeim orðum að fyrst Alþingi teldi ekki ástæðu til að banna það, þá teldi Alþingi það siðlegt.
Mig langar því að taka nokkur dæmi um siðlaus athæfi sem bera vott um spillingu en hafa verið réttlæt með tilvísun um að þetta sé löglegt.
- Einkavæðing bankanna-Henni hefur alltaf verið hampað sem að hún hafi veirð lögleg en ávallt reynt að gera litið úr þeim þætti sem augljós var, að þarna voru tvö stjórnmálaöfl að skipta milli sín eigum almennings án tillits til almannahagsmuna, aðeins flokkshagsmuna og vildarvina. Sama má segja um margar einkavæðingar siðan s.s. ÍAV, Keflavíkurflugvöll og HS.
- Tengdadóttir Jónínu Bjartmarz-Þarn settust þingmenn niður og keyrðu í gegn ríkisborgararétt á átta dögum á meðan fjöldi annars fólks hafði farið löglega að hlutunum, hafði beðið þolinmótt samkvæmt kerfinu og sótt rétt sinn eftir reglum. Viðkvæðið þeirra sem réttlætu m.a. Bjarna Benediktssonar í Kastljósi var að þetta væri fullkomlega löglegt en var þetta siðferðislega rétt stjórnsýsla gagnvar öðru fólki? Nei, þarna var verið að hygla einhverjum á grundvelli ættartengsla og þá svo að viðkomandi gæti komist á námslán.
- Árni Johnsen og sakarskráin- Árni hefði ekki getað boðið sig fram til þings að nýju vegna veru sinnar á sakaskrá. Á grundvelli lítt þekktrar lagagreinar þá biður flokksbróðir hans, dómsmálaráðherran, um að hann verði þurrkaður út af sakaskrá og aðrir flokksbræður hans sem eru handhafar forsetavalds meðan forsetinn er ekki á landinu, samþykkja það og klára 1,2 og 3 áður en forsetinn snýr heim. Þarna var ekki bara verið að hygla flokksbróðir heldur einnig að hugsa um hag flokksins í næstu kosningum.
- Dómararáðningar í Hæstarétt og Héraðsdóm-Ráðning Ólafs Börks þótti vafasöm og frekar augljóst að hann var ekki hæfasti maðurinn heldur ráðinn út frá frænderni sínu við Davíð Oddson. Jón Steinar var talinn nú mjög hæfru en flestum var það ljóst að hann var ráðinn í Hæstarétt vegna vináttu sinnar við Davíð Oddson og varðhundarstöðu sinnar fyrir náhirð hans. Þorsteinn Davíðsson var þó og er ein mesta hneysan þó því þarna var tekin vanhæfasti maðurinn og troðið í starf greinilega út frá ætterni. Svo langt var seilst í réttlætingu að það var dregið fram að hann hefði prófarkað lesið bækur, og það telið honum til tekna. Reyndar frétti maður síðar að það hefði veirð Halldór hans Hannesar Hólmsteins, sú umdeilda bók punkta og semikomma. Allt saman var þetta réttlætt því þetta mátti samkvæmt lögum. Siðlaust? Vægast sagt og hefur stórskaðað tiltrúna á dómskerfið sem þarf að ríkja traust á.
Allt eru þetta misgróf dæmi um löglega misnotkun á valdii, allstaðar eru það stjórnmálamenn og flokksmenn eða þeim tengdir sem njóta góðs af, og allstaðar eru það réttlætingarnar, að þetta má samkvæmt lögum, hversu ósðlegt eða svívirðilegt athæfið er.
En hverjir eru fórnarlömibin? Það er almenningur, það er réttlætið, það er jafnræðið, það er traustið og það er samfélagið sem heild sem skaðast af því að menn misnota völd sín í þágu sín eða annarra….þó löglegt sé.
Smá skúbb: Erlendi samingamaðurinn í IceSave 24. janúar 2010
Posted by Agnar Kristján Þorsteinsson in Hitt og þetta, Stjórnmál.comments closed
Stundum detta skúbb upp í hendurnar á manni og sumt ansi óvænt. Rakst á gamlan kunningja í gær sem er með tengslin og hann tjáði mér að það væri búið að festa hinn erlenda sáttasemjara fyrir Íslands hönd, sem ætti að sjá um að semja upp á nýtt um IceSave. Hann þykir einstaklega harður i samningum, hefur yfir 30 ára reynslu í bransanum, samþykkir ekki nei sem svar og hefur sklað 500% árangri fyrir sig og sína umbjóðendur, með einstaklega harðri samningatækni.
Ástæðan þó fyrir því hversvegna er ekki búið að gefa það út er vegna öryggismála og ríkistjórnin vill hafa þetta sem óvænt útspil sem myndi slá öll vopn úr höndum Breta og Hollendinga. Einnig töldu ráðamenn það að ef einhver úr stjórnarandstöðunni myndi fara að gaspra um hver þetta væri um leið, þá gæti hún alls ekki ábyrgst öryggi eða séð fyrir viðbrögð hins erlenda samningamanns sem tekur slíku mjög illa.
Ég ætla því ekki að segja hver það er, aðeins birta mynd af honum:
