,,Pabbi minn er allt of gamall” heyrði ég utan af gangi þar sem Rúnar sonur minn er að leggja allt í rúst í fótbolta með vini sínum. Þeir eru sjö ára. Mér var auðvitað brugðið, rauk fram í dyr og spurði: ,,Hvað ertu að segja drengur, er ég of gamall?” Já, sagði hann, ,,til þess að spila með Manchester og Tottenham og þessum liðum. Pabbi hans Sæma er líka of gamall, en við Sæmi getum það, erum alveg nógu ungir.”
Þar fór það.
