Gegnum linsuna

Það er hægt að sjá eitthvað myndrænt út úr öllu. Myndefnin eru alls staðar ef maður er athugull og gefur ímyndunaraflinu lausan tauminn þegar maður horfir á umhverfi sitt. Horfir á eftir formum, línum, litum og mynstri.
Í þessari mynd er mikið um að vera. Hér æðir um hempuklæddur draugaher eða hvað?

Það sá ég út úr þessu.

Og hvað skyldi þetta svo vera?

Jú, rykið á afturrúðu jeppans eftir að hafa hossast um íslenska fjallvegi.

Liðið er hátt á aðra öld;
enn mun þó reimt á Kili,
þar sem í snjónum bræðra beið
beisklegur aldurtili;
skuggar lyftast og líða um hjarn
líkt eins og mynd á þili;
hleypur svo einn með hærusekk,
hverfur í dimmu gili.

Jón Helgason

Ljósmyndarinn Wes C. Skiles lést á dögunum við störf. Hann sérhæfði sig í neðansjávarljósmyndun og var einn af skrautfjöðrum National Ceographic í því úrvalsliði ljósmyndara sem þau hafa á sínum snærum.

Við gerum okkur kannski ekki alltaf grein fyrir því hvað ljósmyndarar og kvikmyndatökumenn leggja á sig til að geta sýnt okkur hvernig umhorfs er í heiminum, hvort sem það er ástandið á stórhættulegum stríðssvæðum eða ókannaðir leyndardómar á stöðum sem eru svo óaðgengilegir að lífshættulegt er að reyna nálgast þá.

Wes Skiles hafði nýverið lokið verkefni fyrir National Ceographic sem fólst í því að kafa niður í Bláu holuna svokölluðu á Bahamaeyjum og mynda það sem fyrir augu bar. Myndirnar eru í ágústhefti NC og eru algörlega magnaðar. Þær er einnig hægt að nálgast á vef National Ceographic hér:

Fréttina af andláti Skiles má nálgast hér.

Í síðustu viku fór ég í fjögurra daga göngu- og ljósmyndaferð um friðlandið í Lónsöræfum. Hafði lengi stefnt að því að skoða þetta stórbrotna svæði enda hafði ég séð eitthvað af fallegum ljósmyndum þaðan og heyrt lýsingar. Þær lýsingar voru sumar svolítið hástemmdar, að manni fannst, en eftir að hafa farið þangað sjálfur og séð með eigin augum þetta kynngimagnaða landslag get ég vel tekið undir þær.

Í Lónsöræfum verður maður fyrir mikilli náttúruupplifun og hughrifum sem erfitt er að koma til skila í ljósmyndum. Það er eiginlega ekki hægt, satt best að segja. Það grípur mann hálfgerð angist þegar maður mundar myndavélina og smellir af í gríð og erg til að reyna að fanga þessi sterku augnablik. Þegar heim er komið og maður fer að skoða myndirnar verður maður fyrir hálfgerðum vonbrigðum því þessar tilfinningar eru ekki þarna. Þetta er eitthvað sem maður upplifir eingöngu á staðnum en ljósmyndirnar geta vissulega viðhaldið minningunni.

Hvernig lýsir maður landslagi Lónsöræfa?
Tja, manni verður eiginlega orða vant. Helgi Björnsson, jöklafræðingur, á alveg ágæta lýsingu á þeim í stórvirkinu Jöklar á Íslandi sem kom út fyrir ekki svo löngu síðan. Þar segir Helgi: „Friðland er nú í Stafafellsfjöllum (Lónsöræfum), en sum þeirra ná yfir 1.000 m hæð, krýnd jöklum og fönnum. Þar er stórbrotið landslag og gönguland. Litrík fjöllin vitna um 5-7 milljón ára gamlar eldstöðvar, grófskorin af ísaldarjöklum; gljúfur rist af fallvötnum, fjölbreyttir fossar, birkikjarr í giljum og grónir balar í dölum.”

Hér er smá sýnishorn úr gönguferðinni:

Þeim á skítableðlinum amx.is líður greinilega illa yfir því að þjóðin hafi tekið vel undir hugmynd Friðriks Weisshappel um að gefa Ómari Ragnarssyni afmælisgjöf í þakklætisskyni fyrir það óeigingjarna verk sem hann hefur unnið í þágu umhverfis- og náttúruverndar á Íslandi.

Þetta fer greinilega svo í taugarnar á kaptitalistunum og nýfrjálshyggjupostulunum á AMX að þeir sjá sig knúna til að pönkast í Ómari í þessum ómerkilega vefmiðli og bera á hann lognar sakir.

Þessir ómerkingar höfðu ekki einu sinni fyrir því að hringja í Ómar og spyrja hann út í málið. Samt slá þeir um sig með fullyrðingunni „Vönduð miðlun frétta“ efst á síðu skítableðilsins.
Slík sorpblaðamennska á ekkert skylt við vandaða miðlun frétta. Sem starfandi í blaðamannastétt mótmæli ég því að AMX skaði íslenska blaðamennsku með því að halda slíkum þvættingi fram. Nógur var skaðinn fyrir sem hugmyndafræði nýfrjálshyggjunnar olli og forsvarsmenn skítableðilsins AMX eru málpípur fyrir.

Víða leynast litlar en skemmtilegar náttúruperlur sem fáir vita um. Þessi ótrúlega flotti móbergsklettur gladdi augu á leið okkar inn í Þakgil um daginn. Formið á honum minnir á hauskúpu af einhverri kynjaveru. Hægt er að ganga inn um munninn á henni, upp í klettinn og kíkja út um augun. Móbergmyndunin ofan Höfðabrekku er afar forvitnileg. Landslagið þar er kynngimagnað enda heillaði það kvikmyndagerðarmenn sem fyrir nokkrum árum filmuðu Bjólfskviðu á þessu slóðum. Leikmyndin stendur enn á heiðinni.

Bauð nokkrum vinum með mér í Jónsmessugöngu á Sveifluháls. Þegar við komum út í Krýsuvík kl. níu um kvöldið hafði þoka lagst á hálsinn. Það kom þó ekki í veg fyrir að við legðum upp og ekki sáum eftir því. Gangan var kynngimögnuð í dulúð þokunnar í draugalegu landslaginu þar sem hrikalegir móbergsklettarnir tóku á sig ýmsar kynjamyndir í þokunni. Án efa hafa margar þjóðsögur kviknað við þessar aðstæður í skáldaglóð söguþjóðarinnar fyrr á öldum. Komum til baka eftir fjögurra og hálfs tíma göngu þreytt en ánægð. Svona eiga Jónsmessugöngur að vera.

Ég vonaði að fulltrúi VG í nýrri bæjarstjórn Hafnarfjarðar myndi nýta tækifærið og beita sér fyrir verndum náttúruperlanna í Krýsuvík í nýjum málefnasamningi við Samfylkinguna.

Því miður varð mér ekki að ósk minni.

Í málefnasamningnum stendur að háhitasvæði innan landamerkja Krýsuvíkur séu í eigu Hafnarfjarðarbæjar. „Áfram  verður unnið að rannsóknum á svæðinu án skuldbindingar um nýtingu af hálfu rannsóknaraðila.” segir þar ennfremur. Punktur og basta.

Það vita allir hvað þetta þýðir.

Erlenda orkufyrirtækið HS Orka fær að fara í rannsóknarboranir í Seltúni og Austurengjahver. Þessi svæði eru bæði innan útivistarparadísarinnar í Reykjanesfólkvangi.

Síðan verða áframhaldandi virkunarframkvæmdir og eyðilegging þessara náttúruperla réttlættar með því að það hafi hvort sem er verið búið að raska svæðinu. Yfirleitt er það svo að ef orkufyrirtæki fær rannsóknarleyfi, þá er eftirleikurinn auðveldur. Eingöngu þarf að koma með réttu útspilin svo fulltrúum sveitarfélagsins finnist þeir vera fá eitthvað fyrir sinn snúð.

Rannsóknarborun er ekki „nett“ framkvæmd. Henni fylgir gríðarlegt rask eins og ummerkin eftir rannsóknarboranir HS Orku í Trölladyngju er skýrt merki um. Það umhverfisslys hefði átt að verða víti til varnaðar.

Minni á ljósmyndagalleríið mitt frá Krýsuvík hér

Hér er nýtt gönguleiðamyndband frá svæðinu

Ég og Guðsteinn Fannar, sonur minn, tókum okkur til og gerðum myndband með lýsingu af gönguleið um Seltún og Sveifluháls í Krýsuvík. Strákurinn er efnilegur kvikmyndatökumaður þrátt fyrir ungan aldur. Myndbandið birtist í dag á vef Víkurfrétta og verða vonandi fleiri.

Sjá hér: http://vf.is/Utivist/44900/default.aspx