Það kemur mér stundum mjög á óvart hvað fólk sem hefur verið útskúfað getur lagað sig svo að venjum meirihlutans þegar það loksins hlýtur viðurkenningu hans þá gleymir það því að til sé fólk með önnur gildi, venjur og trúarbrögð.
Í dag taka ein hjúskaparlög gildi og því fagna ég mjög. Ég hef lengi verið þeirrar skoðunar að baráttan fyrir að fá að gifta sig í kirkju hafi tekið of mikla athygli að öðrum verkefnum svo ég er mjög fegin að hún sé yfirstaðin.
En hjúskaparlögin snúast ekki bara um kirkjuna (þótt baráttan fyrir þeim hafi gert það öðru fremur vegna andstöðu þjóðkirkjunnar). Og því finnst mér dulítið undarlegt að þurfa að fanga þessari réttarbót í regnbogamessu. Ég er nefnilega ekki kristin og kæri mig lítið um fagna áfanga í réttindabaráttu með guðs orð í eyrunum. Af hverju ekki regnbogablót eða einhvers konar samkunda sem allir geta verið sáttir við, sama hvaða trúar þeir eru?
En að þessu sögðu þá óska ég öllum til hamingju með daginn; kristnum, ásatrúar, trúlausum, múslimum, hindúum, shinto-trúar, búddistum og öllum hinum líka.
Ég get ekki heldur hætt skoða myndir af sumarleyfum ókunnugra á Hammerhead Shark Attack og óska þess að ég væri í útlöndum … eða að sólin léti loksins sjá sig á þessu guðsvolaða landi í meira en 10 mínútur í senn.
Nei, ég hef ekkert að fela. Ég er hins vegar með Fela Kuti á heilanum. Ég ströggla mikið með að vera aðdáandi manns byggði sviðsframkomu sína á rassadilli gogopía og átti 100 konur (þótt tæknilega séð hafi hann bara átt 12 í einu því hann róteraði þeim yfir árið)
Þetta er bara svo skelfilega góð tónlist.
Og ekki skemmir fyrir að hann var byltingarsinni og sýndi “manninum” fingurinn með tónlistarsköpun sinni (þótt viðhorf hans til kvenna hafi ekki verið mjög byltingarkennd) eins og sjá má í þessari heimildarmynd
Það er ekki tekið út með sældinni að vera þræll grúvsins.
Herferðin var að mörgu leyti áhugaverð þótt myndbandið hafi ekki sýnt neina nýja hlið á landi og þjóð. Ekki var þetta heldur í fyrsta sinn sem ríki og aðilar markaðarins hefja samstillt átak til að „leiðrétta“ ímynd landsins. Það hefur verið gert áður og fordæmin má finna allt aftur til 4. áratugar 20. aldar þegar íslenska ríkið ásamt aðilum ferðaþjónustu og útflutningsiðnaðar stuðluðu að því að Ísland tók þátt í heimssýningunni í New York árin 1939 og 1940.
Helsta nýmæli Inspired by Iceland liggur því aðallega í því að ímyndinni er bæði beint út á við og inn á við. Við landsmenn höfum flestir einhvern tíma orðið varir við að að sú mynd sem dregin er upp af okkur er ekki sú sem við höfum af sjálfum okkur. Hin ytri ímynd stangast þannig á við hina innri. Í þessu samhengi er einnig stundum talað um að ósamræmi sé milli ímyndar og sjálfsmyndar. Herferðinni sem hér um ræðir er ætlað að sameina þessa tvo þætti. Markaðssetningin reynir að lokka útlendinga til að leggja í langferð norður á bóginn. En henni er ekki síður ætlað að höfða til Íslendinga með því fá þá til að dreifa myndbandinu til kunningja erlendis og í leiðinni til annarra íslenskra vina og kunningja í gegnum samskiptasíður eins og Facebook. Herferðin vekur því upp býsna margar forvitnilega spurningar.
Þetta er sýnishorn af því sem ég hef verið að skrifa í stað þess að blogga.
Ef þið viljið lesa glænýtt efni um Inspired by Iceland herferðina þá getið þið fylgt þessum hlekk.
Ef þið viljið lesa glænýtt (enn þó að hluta til endurunnið) efni um viðhorf íslenskra stjórnvalda til útlendinga þá getið þið orðið ykkur út um nýjasta hefti Rósta.
Ef þið viljið lesa ca. mánaðargamla grein um árás gegn Alþingi þá skulið þið fylgja þessum hlekk.
Ég get ekki fyrir mitt litla líf skilið af hverju dómarinn í máli níumenninganna tók skyndilega upp á því að vísa fólki úr dómssal þegar hann kvað upp dóm sinn yfir frávísunarkröfu Ragnars Aðalsteinssonar. Ég var á svæðinu þegar frávísunarkrafan var flutt og miðað við hegðun fólks í salnum þá gat dómarinn alls ekki búist við ólátum við dómsuppkvaðninguna, nema náttúrlega með því að vísa fólki úr sal og þar með banna því að vera við opin réttarhöld eins og það hefur rétt á. Það voru engin frammíköll, fólk rápaði inn og út úr salnum (bæði áhorfendur og starfsmenn réttarins) án þess að nokkur truflun yrði af því og mestu lætin urðu þegar fólk klappaði fyrir Ragnar Aðalsteins þegar þótt sýna sérlega fagmannlega takta. Hegðun áhorfenda gaf því enga ástæðu til að takmarka áhorfendafjölda við uppkvaðninguna.
Síðan hefur dómarinn úrskurðað að aðeins 21 áhorfendur megi vera í salnum þegar mál níumenninganna verður tekin fyrir 12. maí. Það gerir hann án þess að tilgreina ástæðu, a.m.k. svo ég hafi séð, eins og lög gera ráð fyrir. Auðvitað sættir fólk sig ekki við að réttindi þess séu skert að ástæðulausu. Svei mér þá ef maðurinn er ekki hreinlega að ögra fólki. Og er hann þá hæfur til að dæma í málum einstaklinganna sem áhorfendur eru flestir komnir til að styðja?
Frekjan vaknar úr dvala vegna þess að hún getur ekki orða bundist.
Ég hlustaði á Bylgjuna áðan þar sem fjallað var um mál 9-menninganna sem eru ásakaðir fyrir að hafa “ráðist gegn Alþingi”. Ég gladdist yfir þeim mikla meðbyr sem níumenningarnir fengu en varð mjög bylt við þegar flestir stuðningsmannanna voru þeirrar skoðunar að forgangsröðunin væri einfaldlega röng. Fæstir höfðu nokkuð út á ákæruna sjálfa að setja en vildu sakfella útrásarvíkingana fyrst og bíða með mótmælendurna þar til síðar. Einn gekk jafnvel svo langt að segja að níumenningarnir hefðu brotið af sér.
Ég má því til með að minna á að hér er ekki ákært fyrir líkamsárás eða líkamsmeiðingar líkt og venjan er þegar fólki lendir saman eða þegar einn ræðst á annan. Og svo virðist einnig að sumir þeirra hafi ekki lent í neinum stympingum við nokkurn mann. Þess í stað eru níumenningarnir ákærðir fyrir “árás á Alþingi” í stað þess að þeir einstaklingar sem lentu í átökunum séu ákærðir fyrir að hafa veist af tilteknum einstaklingum.
“Árás á Alþingi” er allt of óljóst hugtak. Er ég að ráðast á Alþingi ef ég steyti hnefann í átt að þinghúsinu, eða ef ég kasta eggi í húsið, eða ef ég ætla að nýta mér rétt minn til að fylgjast mér opnu þinghaldi?
Hljómar “árás á Alþingi” ekki dálítið líkt ásökunum á borð við að „stofna ólögleg samtök“, „hvetja til aðskilnaðarstefnu“, „eiga samskipti við „undirróðurssamtök““, „vanvirða þjóðhöfðingjann“, „vanvirða dómskerfið“, „vanvirða yfirvöld“, „undirróðursstarfsemi“, „forsmá guð”, „áróður gegn kerfinu”, „móðgun við helgar skyldur” og „að koma saman með það að markmiði að skaða þjóðaröryggi”?
Ofangreindar sakir eru allar teknar af heimasíðu Íslandsdeildar Amnesty International og eru opinberar sakargiftir harðstjórnarríkja á hendur einstaklingum sem þau vilja þagga niður í. Óljóst orðalagið er enda hentugt tæki til að sakfella hvern sem er fyrir hegðun sem ríkisvaldið hefur vanþóknun á. Ef níumenningarnir eru sakfelldir er Ísland þá ekki komið ansi nálægt ríkjum á borð við Íran, Eritreu, Kína o.fl. sem þagga niður í mótmælendum og andófsfólki með ofríki? Ég er ansi hrædd um það.
Frekjan rís upp frá dauðum 10 mínútur í páska til að ráðleggja fólki um hvað það getur gert til að láta sér ekki leiðast, annað en að éta frá sér leiðindin.
1. Skrifa undir kröfu þess efnis að flóttamaðurinn Wali Safi fái að dvelja á Íslandi. Hann og unnusta hans eiga fund með dómsmálaráðherra í næstu viku og því afar mikilvægt að sýna að hann njóti stuðnings.
2. Kíkja á páskamarkað Styrmis á Barböru Laugavegi 22, 3. apríl kl. 13-21. Við erum að reyna að komast á Outgames í Köln með miklum herkjum vegna þessarar kúkakrónu sem við köllum gjaldmiðil. Þarna verður margt sniðugt á boðstólnum, m.a. útsaumur sem ég hef setið sveitt við að framleiða og vildi gjarnan selja til að fjármagna ferðina.
3. Hlusta á erindi Eggerts Þórs Bernharðssonar um viðhorf gagnvart braggabúum fyrr og nú. Hann troðfyllti húsnæðið og þurfti að vísa fólki frá. Einnig má hlusta á önnur erindi á vegum Sagnfræðingafélagsins hér.
4. Kynnast gamalli og góðri tónlist á Deadly Death: The Diening. Ég mæli sérstaklega með plötum Mulatu Astatke, þó aðallega Emnete sem er búin að vera á rípít í ipodinum mínum í tvær vikur.
5. Þeim sem vilja baða sig nýrri tónlist er bent á Hammerhead Shark Attack, Don´t make lists, Unpiano og Gorilla vs. Bear. Þaðan er hægt að vinna sig áfram í gegnum hinar og þessar tónlistarsíður og áður en maður veit af ef páskadagur liðinn í tónlistarvímu
Frekjan og Mulatu bjóða gleðilega páska
Óver end át
Samlestri jafnréttislaga á vegum AkureyrarAkademíunnar og Jafnréttisstofu í Eymundson á Akureyri.
Kleenex, þ.e. svissneska pönkbandinu, og laginu Heidi’s Head. Ain’t You er líka eðal en ég mæli sérstaklega með Eisiger Wind ef þið finnið það einhvers staðar onlæn.
Ég má til með að deila með ykkur rannsóknarniðurstöðum Ragnheiðar Kristjánsdóttur sagnfræðings sem hélt erindi nú í hádeginu á Hugvísindaþingi Háskóla Íslands. Erindið kallaðist Af umræðu um afnám þingræðis á Íslandi og þar fór Ragnheiður yfir aðdraganda þess að ákvæði um synjunarvald forseta var sett í stjórnarskrá.
Þar komst hún að því að Alþingi hefði fyrst ákveðið að koma til móts við óskir um að forseti yrði þjóðkjörinn, ekki þingkjörinn eins og sumir óskuðu. Ákvæði um þjóðaratkvæði voru samþykkt í því skyni að gera forsetanum kleift að takmarka vald flokka á þingi. Þó var ekki talið skynsamlegt hann hefði rétt til að haga sér á sama hátt og konungur. Þess vegna var gripið til þess ráðs að takmarka vald hans með ákvæðum þess efnis að hann gæti ekki einfaldlega neitað lögum staðfestingar heldur myndi þjóðin eiga lokaorðið varðandi viðkomandi lög.
Þannig kemst Ragnheiður að því að ákvæði stjórnarskrárinnar þjóðaratkvæði séu ekki hornsteinn stjórnskipunarinnar eins og svo margir hafa haldið fram. Heldur hafi þau verið sett til að takmarka vald forsetans.
En er ekki kominn tími til að gera ákvæði um þjóðaratkvæði að hornsteini stjórnskipunarinnar? Hvar er t.d. þetta blessaða stjórnlagaþing sem búið er að lofa okkur?
Recent Comments