Skrítinn er sú lenska að vera alltaf að ota hópum saman eða mönnum saman hér á landi af mönnum sem hafa hag að því að málinn séu séu falinn í öðrum farvegi en þau í rauninni ættu að vera . Virðist þessi lenska hafa verið við lýði hér allt frá landnámstíð ef menn nenna að rýna aðeins í söguna ,Sturlunga öld,um 1900 og svo aftur í nútíð .
Nú er hópum at saman sem annars vegar sem hafa tekið gengistryggð lán (hét erlend lán ) og svo hins vegar þeir sem tóku verðtryggð lán . Er þetta beinínis gert til að draga athyglinni frá því að um ólöglega athafnir voru að ræða þegar boðnir voru þessir möguleikar með því að halda því fram að um erlend lán væri að ræða .Hvers vegna gerðu bankar og fjármálastofnannir það .Jú vegna þess að stjórnendur vissu að um ólögulega athafnir væru að ræða þegar kom að gengistryggðu lánunum .
Hvernig áttu Jón og Gunna að vita það að með lögum sem voru samþykkt á Alþingi árið 2002 að bannað væri að tengja íslensk krónu lán við erlendan gjaldeyrir .Þau sáu þarna tækifæri að fá að láni peninga á betri kjörum en gengur og gerist, ráðgjafar hvötu þau til að taka þessi lán, jafnvel breyta verðtryggðum lánum frá íbúðarlánasjóði í erlend lán eins og þau hétu þá .Margur lét segjast ekki bara Jón og Gunna heldur mörg fyrirtæki sem stóðust ekki áróðursmaskínu bankanna .
Stjórnendur Bankanna sáu fljótt nýja leið til að hagnast það var jú að taka stöðu gegn íslensku krónunni til að græða meira Þeir sem mölduðu í móinn innan bankana voru látnir fara og aðrir reynslulausir og hlýðnir ráðnir í staðinn. Þó kom að því að kerfið þoldi ekki meira og allt hrundi eins og spilaborg eins og allir þekkja og eftir sitja með sárt ennið Jón og Gunna sem trúðu því þegar þau tóku lánið að allt væri slétt og fellt .
Nú í dag ætla bankarnir og fjármálastofnannir að krefjast þess að Jón og Gunna borgi meira en þau í rauninni ættu að gera skv. Samningi, búið er að fella út úr samningum gengistryggða hlutan eftir stendur vaxtaprósentan. Hvernig er hægt að ætlast til þess að Jón eða Gunna hafi vitað það að um ólöglega tryggingu væri að ræða þegar jafnvel þjónustufulltrúar bankanna vissu ekki betur og töldu fólki trú um að allt væri í lagi með þessi lán vissulega var bent á að um vissa áhættu væri að ræða en aldrei svo sem raunin varð.
Það sem ég er að segja er að fjármálastofnannir eiga að bera ábyrgð á sínum gjörðum og taka afleiðingum gjörða sinna ,þarna var ólöglegt athæfi í gangi sem stjórnendur banka og fjármálastofnanna hlutu að vita væru ekki lögleg ,ásamt því sem eftirlit og opinberar stofnannir gjörsamlega brugðust og sváfu á verðinum og ekki var hlustað á í aðdraganda stofnun nýju bankanna að þessi lánasöfn væru í lagalegri óvissu og ættu þess vegna að skilja eftir í gömlu bönkunum en ekki var á það hlustað .
Ef að fjármálastofnannir fara á hausinn út af þessum lánum þá verði það svo ,þá verða þessi fyrirtæki gerð upp og það er þá kröfuhafa að sjá um það að stjórnendur verði sóttir til saka fyrir athæfi sitt og krefjast skaðabóta af stjórnendum en ekki íslenskum almenningi .
Íslenska hugsunin um að enginn megi bera betri hlut en hinn er dálítið skrýtin þegar kemur að tali um gengistryggð lán og verðtryggð lán .Það er alveg ljóst að það er ekki nóg að gert varðandi þá sem tóku verðtryggð lán því þar er í rauninni sama samspil á milli gjörða bankanna fyrir hrun sem ollu því að þessi lán hækkuðu mikið og gengistryggðu lánin munurinn liggur í því að gengistryggðu lánin eru ólögleg ,
Þegar eitthvað er gert ólöglegt hlítur þá ekki að myndast skaðbótaréttur á fjármálastofnannir eða banka í þessu tilfelli ?
