Í gær komst ég að því að til er annað líf en Ísland eftir hrun.
Ég fór með 13 ára dóttur minni í Miss Junior France keppni sem hún hafði skráð sig í upp á eigin spýtur, viss um að vera fallegust. Heilinn minn segir nei við fegurðarkeppnum almennt og þá sérstaklega fyrir ung börn og unglinga. Hjartað mitt aftur á móti sá sér ekki fært að segja nei við hana. Ég ýjaði að vísu að því að hún mundi ekki vinna og eins og gefur að skilja þá tók hún því mjög illa. Mér tókst samt að koma því að svona keppni gæti verið smá svindl : maturinn kostaði 65 Evrur og með hverri máltíð fylgdi kjörseðill ! Sem sagt ef ég kom með 10 manns fékk ég 10 kjörseðla.
Hér er Lívey á sviðinu.
Lívey vann ekki (fínt). Það jákvæða við að hafa leyft henni að taka þátt í þessu er að nú vill hún aldrei aftur taka þátt í “svindl” fegurðarsamkeppnum og ætlar að hlusta á mömmu sína næst þegar hún hefur eitthvað að segja.
Enn á meðan hélt lífið áfram sinn vanagang á Íslandi eftir hrun.
- Nýr formaður Heimmssýnar
- Fékk sjö milljarða frá Magnúsi bróður
- Bréfið sem Mogginn birti(r) ekki
Öfgasinnar til hægri og vinstri, dularfull viðskipti og sannleikur sem sumir vilja ekki segja.
Hver vill ekki Nýtt Lýðveldi, Nýtt Ísland ?
Ef hún heldur áfram að fríkka þá er aldrei að vita hvað hún gerir þegar hún er orðin 18 ára. Flott mynd.
Ég er ánægð með mömmuna að leyfa henni að taka þátt og hrifin af hennar frumkvæði að skrá sig sjálf örugglega ekki margar sem gerðu það. Yfirleitt eru það mæðurnar sem ota þeim í svona keppnir. Ég er stolt af minni frænku þótt hún hafi ekki verið í fyrsta sæti tók hún þátt. Hún er fallegasta stelpan af þeim öllum því hún ber með sér sjálfstraust. Hún á eftir að komast langt í lífinu á því svið sem hún velur sér. Kær kveðja frá Elsu frænku á Íslandi