Veðrið var eins og í draumi og útsýnið eins og það best gerist á fallegum degi. Snævi þakin fjöllin heilsuðu mér þar sem ég sat og horfði út um gluggann í flugvélinni, og ég varð glöð. Glöð að vera Íslendingur, glöð að vera ein af nokkur hundruð þúsund manna þjóð.

Þegar við nálguðumst flugvöllinn blasti við reykurinn frá Bláa lóninu og það leiddi hug minn að orku og þaðan til útrásar”aumingja”.

Hvernig datt einhverjum í hug að verða milljarðamæringur á þessu litla landi, ekki bara einum manni / konu, heldur nokkrum tugum (og kannski voru það nokkur hundruð sem létu sig dreyma um það).

Hvaðan fengu þeir peningana ?

Jú, þeir stálu þeim. Ekki bara frá okkur Íslendingum, heldur fóru þeir í hina margumtöluðu útrás, þóttust vera snillingar, og rændu og rupluðu alls staðar þar sem þeir drupu niður fæti.

Í dag eigum við að borga, við 313.000 sálir, sem treystum Ríkisstjórn og embættismönnum eftirlitsstofnana til þess að vinna vinnuna sína.

Við þurfum að borga vegna þess :

• að við viljum alltaf trúa því besta upp á nágrannann.
• að við viljum ekki trúa því að bræður okkar og systur geti verið óheiðarleg.
• að mágkonur, mágar, svilar og vinir geta ekki verið þjófar !

Kæru landsmenn, vaknið.

Er ekki kominn tími til þess að við förum að sýna óþolinmæði okkar vegna aðgerðarleysis stjórnvalda, eða eigum við að treysta því að þeir séu færir um að sækja til saka bræður sínar og systur, mágkonur og mága, svila og vini ?

Íslenskir ráðherrar virðast ekki skilja hvað þeir hafa mikið vald. Þeir geta, hvenær sem er, tekið fram fyrir hendur dómstóla og hafist handa.

Þeirra skylda er að vernda almenning sem býr á landinu.
Þeirra skylda er að sýna almenningi þá virðingu sem þeir hafa hlotið, með því að taka völdin sem þeir eiga en vita ekki af.

Kæra ríkisstjórn, farið að vinna vinnuna ykkar, hættið að vera hrædd/ir og sýnið almenningi að þið séuð þess verðug að stjórna landinu.

ANNARS VERÐUR ALVÖRU BYLTING.