Þröngur er vegurinn

Hefur kirkjan brugðist hlutverki sínu?

27/03/2010

Þessi spurning hefur bankað upp á hugann minn um tíma. “Hvort kirkjan hafi brugðist hlutverki sínu, með því að standa vörð um Guðs orð”

-Það er Margt í samfélaginu, sem að hefur gripið kirkjuna og náð þar fótfestu. Í fyrsta lagi: þá hefur kirkjan tekið menninguna Inn fyrir sína veggi. Menningin Virðist skipta Meira máli fyrir kirkjuna, en hið Fallega og hreina Guðs orð. Menning samfélagsins og hugsun fólksins hefur náð að rótfesta Sig í kirkjunni.

-Fólk finnst að kirkjan eigi að vera frjáls og eigi að fara eftir því sem þjóðin segir. Kirkjan á að leggja Blessun sína yfir óvígða sambúð og viðurkenna rétt samkynheiðra. Kirkjan á einnig að halda jól með jólasveinum og grýlum samtímans, og ef mögulegt er, þá bíður fólk einnig kirkjuna, að vera með í því að leita frétta af framliðnum. Hvað er að ske hér? Kirkjan gengur þvert á það sem Biblían kennir um guðlega þjónustu og helgun sinna borgarra. Kirkjan hefur tekið, upp á sig annarlegar kenningar, og veður í stórvillu þessa heims, með menningarlegu yfirbragði.

Prestar kirkjunnar eiga þannig að vera.

-Prestar kirkjunnar eiga þannig að vera. Þeir eiga að vera guði undirgefnir og gefa Sig að Guðs orði í tíma og ótíma. Sem sagt á öllum tímum sólahrings og vera viðbúnir því, að þurfa að standa vörð um Orð Guðs og berjast fyrir rétti þess, og tilveru. Prestar eiga að koma jafnvel fram og vera jafnvel klæddir og heiðarlegir í framkomu sinni sem og einkvæntir og barngóðir. Það eru þeir sem stjórna kirkjunni sómasamlega sem og Heimili sínu, og þeir verða að standa vörð um köllun sína og sókn sína. Berjast fyrir sannleikanum og gyldi orðs Guðs og gæta að annarlegum kenningum sem að blása um þennan Heim, sem ferskir vindar. Prestar eiga að vera bindindissamir og góðir fræðarar Guðs um orð og sannyndi orðsins.

-En því miður. Flestir prestar kirkjunnar eru þannig, að þeir Heyra og sjá, en Skilja ekki, það sem sagt er. Þeir Hafa Gleymt fyrri köllun sinni og berjast ekki fyrir rétti Guðs orðs. Þeir standa fyrir utan Guðs orð, þó svo að þeir klæði sig upp fallega til messu á sunnudögum. Þeir hafa gleymt mikilvægi Guðs orðs og kallað annarlegar kenningar yfir sig og kirkjuna. Sem þeir eiga standa vörð um. Þeir sjá berlega Hvernig heimurinn  kæfir Guðs orð og þeir gera ekkert til að standa í móti þessum annarlegum kenningum. Þeir aðhyllast menningunni frekar og því sem Guðs orð segir og aðvarar um. Það vantar bara að þeir segi opinberlega “Drekkum Meira ofbeldisvín, og skemmtum okkur fram á rauða nótt”.

Kirkjan á að vera yfir menningunni, en ekki menningin yfir kirkjunni.

Entry Filed under: Uncategorized, trú til trú. .