Þröngur er vegurinn

Þér skuluð þvo fætur hvers annars.

09/04/2010

Öll þekkjum við söguna um síðustu máltíðina. Þegar kristur braut brauðið og bauð lærisvinunum að drekka af bikarnum, sem andleg mynd upp á hans líkama og hans blóð. Það var líka annað, sem að Kristur bauð lærisveinum sínum, nokkuð sem að fólk heyrir ekki mikið af. „Þérr skuluð þvo fætur hvers annars.“

-þessi atriði hafa öll, það sama að bera. „Sáttmáli Guðs til okkar, til fyrirgefninga og hreynsun synda okkar og misgjörða“ Jóh.13.5 Síðan hellti hann vatni í mundlaug og tók að þvo fætur lærisveinanna og þerra með líndúknum sem hann hafði um sig.  En, hversvegna að þvo fætur hvers og eins? Þetta er andleg mynd upp á hreynsun líkamanns. Líkaminn er sem musteri Guðs, á meðal okkar og við lifum í syndugum heimi, sem er yfirfullur af óguðlegum myndum og gjörningum. Við göngum um í þessum synduga heimi og göngum í raun og veru yfir syndina, sem að liggur við okkar lappir. Þess vegna verðum við að þvo fætur hvers annars, til að halda musteri líkamanns hreynu.

Þetta dæmi er gífurlega sterkt.

-Lúk.7.38. Kom hún þá með alabastursbuðk með smyrslum, nam staðar að baki honum til fóta hans, grátandi tók að væta fætur hans með tárum sínum, þerraði þá með höfuðhári sínu, kyssti þá og smurði með smyrslunum. Þetta er gífurlega sterk frásögn og táknræn mynd upp á hreynsun líkamanns og helgun mannsinns.

-Við erum eignar lýður Drottinns og Drottinn Guð krefst þess af okkur, að við séum hrein og flekklaus lýður. Að við komum saman og þvoum fætur hvers og eins, með kjærleika krists og í helgun orðsins. Guð óskar þess, að við séum honum helguð og blessuð, sem hans eignar lýður, í orði og verki, og að við vísum það fram í kærleika og okkar gleði, frá morgni til kvölds. Amen.

Kirkjan hefur farð afvega, hvað þetta varðar.

-Kirkjan hefur gleymt orðinu og sannleikanum um hreynsun synda og helgun líkamanns, kirkjan hefur farið inn á menningalegar brautir og hafið menninguna yfir Guðs orð, en það er Guðs orð sem á að vera yfir menningunni. Það er kirkjan sem á að standa vörð og guðs orð, en því miður, kirkjan hefur tapað leiknum. Þess vegna hefur Guð útvalið það minnsta, til að gefa heiminum spark. Það er einmitt hér sem ég kem inn og allir hinir bókstafs trúuðu stólpar í þjóðfélaginu og segjum frá frelsisverki Guðs.

-Kirkjan boðar ekki Guðs orð um helgun mannsinns og hreinsun líkamanns frá syndinni. Það vantar mikið á, hjá kirkjunni, til að segja allann sannleikann, og ganga eftir Guðs vegum.

-Vinir. Karlmenn eiga að þvo fætur hvers og eins og það sama gyldir um konur. Holdið er veikt, og syndin situr við dyrnar, en andinn er að sönnu reiðubúinn. Getum við þvegið fætur hvers og eins, með tárum okkar og gleði okkar, til hvors annars? Svar. Nei. Það stórlega efast ég um.

Entry Filed under: Uncategorized, trú til trú. .