Bloggheimar Færslur

Stöndum sem einn maður

joelsson — Wed, 10 Mar 2010 22:52:49 +0000

Þá er búið að kjósa um Icesave og kolfellt af hinum almenna leikmanni . Hvað þýðir þetta fyrir okkur ?Hversu lengi á að taka að koma samningum í höfn þar sem allir geta verið sáttir ?Mér sýnist nú að Hollendingar séu nú ekki á þeim buxunum að semja neitt sérstaklega við okkur en ég held að þar á bæ sé hrikalegur misskilningur á ferðinni þar sem þeir halda að við ætlum ekki að borga ,þarna þarf að leiðrétta hlutina strax. Það gerist ekkert hér á landi fyrr en búið er að landa þessum samningi hvort sem okkur líkar betur eða verr ,það er bara staðreynd sem við verðum að horfast í augu við og hætta að þverskallast við. Hætta þessum skítamokstri í allar áttir heldur ráðast á vandan í sameiningu og láta af fúkyrðum og” ég veit allt betur en þið”. Það að vinna gagnert að því að koma stjórninni frá hvað sem það kostar ber ekki vott um ábyrgðarfulla stjórnarandstöðu .Það er tvennt ólíkt að vera með andstöðu eða að vera með niðurrifstarfsemi .sem mér finnst sumir vera að gera gagnvart þjóðinni . Einnig finnst mér allmargir þingmenn eingöngu að vera að hugsa um sjálfan sig og sína framabraut en gleyma að þeir eru að vinna fyrir þjóðinna . Það sem ég er að reyna segja á einfaldan máta Hættið þessu orðaskaki og farið að vinna sem einn maður oft var þörf en nú er nauðsyn. Hvað er fórnarkosnaðurinn orðinn hár með allri þessari bið á öllum vígstöðvum? Ekki hugnast mér það að fórna Núverandi sjávarútvegs og landbúnaðarráðherra fyrir Ögmund, hann fór út á ögurstundu . Eitt er það mál sem mig langar að minnast á og er forkastanlegt að utanríkisráðuneyti sé ekki búið að taka á og tek það fram að það er búið að hafa samband oft við ráðuneyti og ekki vildi ráðherra taka þessu máli alvarlega .þar á ég við baráttu móður um að fá barn sitt heim frá Bandaríkjunum og eru nú Faðir og móðir barnsins að reyna að fá það heim en síðast þegar fréttist hefur þessi barátta engan árangur borið og ekki lyftir Íslenska stjórnkerfið litla fingur til hjálpar ,þar sem svik og lygi hefur verið viðhöfð af viðkomandi föður barnsins .Slík mál kosta fjármagn og þetta mál er að setja viðkomandi fjölskyldu á hausinn. Ég spyr er ekki einmitt utanríkisráðuneyti til að hjálpa við slík mál eða þá dómsmálaráðuneyti ? Meira að segja Bandarískum borgurum og embættismönnum er farið að blöskra sinnuleysi Íslenskra stjórnvalda í þessu máli og eru farnir að hjálpa sem þeir geta . Það virðast vera margar brotalamir í íslenska stjórnkerfinu sem þarf að fara að taka á . Eitt að lokum : Hvar stendur stjórnalagaþingið sem lofað var ? Hvar er skjaldborginn um heimilin sem lofað var ? gildir það bara um þá sem áttu milljarða skuldir . En á ný vil ég árétta það að við sem borgum gerum þá kröfu að þeir sem gerðust brotlegir við lög eða hinn siðlausa hátt verði látnir bera ábyrg á sínum gjörðum það að bera því við að þeir séu ekki í persónulegum ábyrgðum er þvættingur til að fegra sitt eigið ego og á ekki að taka mark á ,því þeir sömu stjórnuðu og bera því ábyrgð annað er orðhengilsháttur .

SADE - SOLDIER OF LOVE (2010)

halldor — Wed, 10 Mar 2010 12:03:22 +0000

Sjötta platan frá Shah day á 26 árum sem eru ekki mikil afköst. Og það eru tíu ár síðan Lover‘s Rock kom út 2000 og fékk Grammy 2002 fyrir bestu Pop Vocal plötuna. Þar áður liðu 8 ár frá Love Deluxe. Diamond Life sem kom út 1984 sló heldur betur í gegn með lögum eins og Your Love Is King og Smooth Operator. Fyrsta platan seldist lang mest hérlendis en næstu tvær gengu ágætlega, en þó mun betur í Bandaríkjunum og Evrópu. Tónlistin þeirra/hennar mætti kalla smooth jazz pop og hún meira sér á bæti á níunda áratugnum en nú eftir að Norah Jones og Katie Melua hafa selt jafnvel betur af sínum plötum. Tónlistin hefur ekkert breyst sem er allt í lagi, þú gengur að því vísu hvað þau/hún er að gera. Þetta er meira spurningin um plötuna sjálfa, er hún heilsteypt, góð stemmning? Eru góð einstök lög sem ná spilun? Allar plötur Sade er stemmningsplötur, kósý kvöld við arininn með rauðvínið og osta, rómantískar plötur. Platan er ágætlega heilsteypt þó stemmning í þeim sé mismunandi. Þó að orðið Love komi oft fyrir er ótrúlega mikið af skrýtnum samlíkingum við stríð og textinn við Babyfather er smá kinkí. Datt reyndar í hug nýyrðið „karlabarn“ í hug. Fyrsta „smáskífan“ eða áherzlulagið væri réttara að segja í dag er titillagið „Soldier of Love“ sem mér finnst nú ekki besta lag plötunnar, en samt sérstakt. Næstu áherzlulög gætu verið „In Another Time“, „Babyfather“ og „Bring Me Home“. Þetta er plata sem þú mundir sjá í Bang og Olufsen spilara, heyra í koktailpartíum í símsvörum banka og endurskoðenda og jafnvel í lyftum. Þetta er ágætisplata til síns brúks, kakómjúk röddin er seiðandi en ekki endilega heillandi. Virkar dálítið fjarrænt, þó spilamennskan og upptaka sé smooth og útsetningar lýtalausar. Titillagið vinnur kröftuglega á og kórónar plötuna á endanum. Engin spurning að það á eftir að sampla úr þessu lagi í náinni framtíð og myndbadið við lagið ætti að boosta söluna. Þessi plata hefur þegar slegið í gegn í UK, Evrópu, Ameríku og Skandinavíu og gæti alveg gert það gott um leið og hún verður almennilega fáanleg í búðum hér. Stjörnur: 3

PETER GABRIEL - SCRATCH MY BACK (2010)

halldor — Wed, 10 Mar 2010 10:03:41 +0000

Gabriel var forsöngvari Genesis frá 66/67 til 74 eða á 6 stúdíó plötum en Nursery Cryme og Foxtrot eru plötur sem ættu að vera í öllum betri söfnum (og auðvitað til í plötubúðum). Gabriel hóf sinn sólóferil 1977 með plötunni Peter Gabriel, síðan kom út platan Peter Gabriel 1978, 1980 kom síðan út platan Peter Gabriel og 1982 kom út plata sem hét Peter Gabriel. Tvær þær síðastnefndu má kalla listaverk. 1986 kom svo So sem var vinsælasta platan hans og stendur ágætlega undir því. Síðan hafa bara komið út Us 1992 og Up 2002 báðar mikil vonbrigði. Hann hefur reyndar gefið út 5 kvikmyndaplötur og live plötur en bara þrjár alvöru plötur með frumsömdu efni á síðustu 24 árum. Sem sagt : það er ekki eins og hann hafi verið að dæla út frumsamdri músík á undanförnum árum: Up fyrir 8 árum, Us fyrir 18 árum,, So fyrir 24 árum (og svo 4 fyrir 28 árum, 3 fyrir 30 árum, 2 fyrir 32 árum og 1 fyrir 33 árum.) (ostar 85(Birdy),89(Passion), 00(Ovo) og 02(Long Walk Home)). Last temptation of christ & womad concertarnir. Gabriel hefur áður fiktað í coverum, Strawberry Fields Forever, Imagine, Let It Be, Suzanne og svo var hann búinn að prófa Book Of Love áður á sándtrakkinu Shall We Dance. Gabriel hefur líka fiktað í Orchestral útgáfum áður og er Strawberry Fields gott dæmi. Ég bjóst ekki við því að Gabriel félli á þá gryfju að snobba fyrir yngri músík. Hann gerir hvorki sér né lögunum eða upphaflegu flytjendunum gagn né gaman. Platan er vægast sagt þunglamaleg, jafnvel hálf lömuð. Ég er ekkert sérstaklega hrifinn af útsteningum John Metcalfe‘s (Durutti Column) en upptökustjóri er Bob Ezrin og Tchad Blake stjórnar tökkum. Yfirlætisleg flatneskja, leiðinleg og fullkomlega tilgangslaus plata. Öll lögin eru mun betri með upphaflegu flytjendunum. Hann tæklar gömlu meistarana klaufaleg; Bowie – Lou Reed – Randy Newman – Neil Young – DaviddByrne – Paul Simon - úff Lög ungliðana eru betri; Elbow - Magnetic Fields - Arcade Fire – Radiohead - Regina Spektor – Bon Iver – kannski vegna þess að þau eru ekki jafn greipt í huga minn. Sorglegt! þessi maður samdi Don‘t Give Up – Games Without Frontiers – Solsbury Hill – Mercy Street –Shock The Monkey – San Jacinto – og Nursery Cryme og Foxtrot Waterloo Sunset sem er á bónus disknum er allt of líflegt til að vera á þessari plötu og þar af leiðandi besta lagið (sem er reyndar varla á plötunni) en þó hafa margir gert það betur. Singúllinn „The Book Of Love“ venst mjög vel og kannski verð ég sáttur með minn mann síðar meir(J). En það er miklu gáfulegra að fá sér eitthvað annað með honum, nema þú eigir allt og verðir að fylla í safnið!!!! Stjörnur: 2

Utanþingsráðherrana áfram, takk

grnaloppan — Wed, 10 Mar 2010 08:59:16 +0000

Ekki láta ykkur detta í hug að víkja þeim! "Alveg eins líklegt er að frekari breytingar verði og jafnvel stólaskipti. Þá er sú leið nefnd að utanþingsráðherrarnir víki og Ögmundur komi inn ásamt einhverjum frá Samfylkingunni. Þá er allt eins líklegt að verkefnaskrá stjórnarinnar verði tekin til endurskoðunar." Vangaveltur án undirskriftar á vísir.is.

Fjölmiðlafrumvarpið loksins komið fram

grnaloppan — Tue, 09 Mar 2010 18:56:22 +0000

... og þegar komið til nefndar til frekari umfjöllunar. 740 (frumvarpið). 14:47-16:45 (fyrsta umræða). Ferillinn.

Blaðablogg

grnaloppan — Tue, 09 Mar 2010 16:44:29 +0000

Ja hérna, bloggari á Libé-blogginu er orðinn : "Einn helsti Evrópusérfræðingur franska dagblaðsins Liberation", samkvæmt Birni Bjarnasyni og bergmáli moggableðilsins. Það mætti kannski minna þá á rauða letrið hjá þeim sjálfum á vefnum sem var og hét : "Bloggfærslan er alfarið á ábyrgð skrifanda en endurspeglar ekki á neinn hátt skoðanir eða afstöðu" Libération... Hm, ég hafði aldrei tekið neitt sérstaklega eftir þessu með "skoðanir" og "afstöðu". Hvert skyldi vera hlutverk fjölmiðils annars?

Stafarugl

neddi — Tue, 09 Mar 2010 16:36:18 +0000

Ég vil biðjast afsökunar á stafaruglinu sem að er á blogginu hjá mér en það kemur til af því að ég var að uppfæra gagnagrunninn sem liggur á bakvið síðuna. Við þetta fóru íslensku stafirnir í einhverja vitleysu en ég er að vinna í því að koma þessu í lag aftur.

Hermikrákur

ingimaroddsson — Tue, 09 Mar 2010 02:54:50 +0000

Hvernig skildi standa á því að þrátt fyrir kröfu um umbætur í samfélaginu, búáhaldabyltingu og "umsnúning" í stefnu lands og þjóðar, hefur ekkert breyst? Gildin eru þau sömu, aðferðirnar þær sömu, sama röddin í nýjum jakka. Það er víða skrafað og margt er dregið upp um hvað sé að í samfélaginu en ekkert nýtt er á boðstólnum. Skiptum um silkihúfur! hrópar stjórnarandstaðan. Við viljum nýtt Ísland, nýtt lýðveldi! hrópar fólkið á götunni en engar hugmyndir hafa komið fram um raunverulegar breytingar. Dregnar eru upp gamlar klisjur og úrsérgengnar hugmyndir um kerfi sem eru í hrópandi þverstæðu við sjálf sig. 19 aldar hugmyndir um byltingu hinna kúguðu stétta, opið lýðræði, persónukjör, menntað einræði og fleira í þeim dúr. Eitthvað sem við erum öll búin að heyra sjá og skilja að silkihúfan færist bara af einum kolli yfir á annann. Gildin eru þau sömu; einhver verður að stjórna og stjórna vel. Meirihlutinn vill fá snuðið sitt og þá fellur allt í dúalogn eða hvað? Fátæka fólkið heldur áfram að skorta, hagmunagæsla fjármálavaldsins verður áfram við lýði, glæpir verða áfram, græðgi verður áfram, valdið verður áfram, upphafning og auðmýking heldur áfram. Það breytist ekki neitt af því við kunnum ekki að hugsa. Við lærum það sem fyrir okkur er haft, hermum hvert eftir öðru og vitnum í löngu dauða spekinga máli okkar til staðfestingar. Ísland fékk sjálfstæði og endurreisti Alþingi Íslands, með því að herma eftir þingi Danmerkur. Við settum upp embætti forseta til að líkja eftir konungi. Allt okkar skipulag er fengið að láni, velferðarkerfið, kosningalöggjöfin og stjórnarskráin. Í stað þess að standa sem einstök þjóð sem gæti verið fyrirmynd, þá öpum við allt upp eftir "þeim þjóðum sem við miðum okkur við". Þetta eru gömul konungsríki, milljónaþjóðir, í gömlu evrópu lénsskipulagsins. Þegar trúarsiðaskiptin urðu á 16. öld, átti að breyta öllum viðmiðum hins trúarlega lífs en Lúterska kirkjan hermdi eftir kaþólskunni í heilagleika kirkju og prestar voru áfram talsmenn og holdgerfingar krists. Rússnensku byltingunni tókst að steypa keisaranum en fengu þá bara nýjann keisara. Franska byltingin uppskar Napoleon. Ríki þriðja heimsins fengu sjálfstæði frá nýlenduþjóðunum og uppskáru stjórnvald sem hermdi eftir nýlenduherrunum. Aftur og aftur hefur orðið til nýtt afl sem síðan apar allt upp eftir þeirri stefnu sem þeir börðust gegn. Við þurfum að kafa miklu dýpra en í þinghúsið eða stofngerð samfélags og stjórnarskrár til að finna svör, við þurfum að líta á okkur sjálf. Við þurfum að horfa á sjónarspil stjórnarhátta sem afleiðingu af okkar eigin vilja og hegðun. Af hverju látum við plata okkur aftur og aftur og í hvert sinn höldum við að þetta sé í síðasta sinn? Jú, við höfum engin viðmið. Við þekkjum ekkert annað en það sem er þegar til og er þegar í gangi, við erum hermikrákur. *Í alheimssamfélagi framtíðar eru reglur samfélagsins þess eðlis að það þarf ekki vald til að fylgja þeim eftir. Kosningar snúast um málefni líðandi stundar og þjónar lýðræðisins sjá um að fylgja vilja fólksins eftir. Þar er miðað við opin markmið, endalausa þróun samfélags að marki sem aldrei er hægt að ná en alltaf er stefnt að (alltaf hægt að gera betur). Lágmarksframfærsla er tryggð með óbreytanlegum lögum, svo og öll heilbrigðisþjónusta og menntun. Enginn þarf að berjast fyrir lífi sínu, heldur geta allir óhindrað vaxið út í það umhverfi sem þeir lifa í og notið sín á eigin verðleikum. Vöxtur fyrirtækja og fjármálaumsvifa miðast við gagn fyrir samfélagið, það verður enginn tilgangur með því að græða, heldur að vaxa með samfélaginu. Það sama gildir um einstaklinga, það er tilgangslaust að hafa meira en maður þarf og betra að eiga tíma með áhugamálum sínum og vinum og fjölskildu. Samfélagið inniheldur alla sem í því eru, enginn er skilinn útundan og engum er útskúfað. Svona draumsýn er kannski bara draumsýn. En ég miða þó við manneskjur og eðli þeirra. Að vaxa er til dæmis manneskjunni jafn mikilvægt og að vera til. Ég myndi vilja sjá svona módel, sem miða við manneskjuna en ekki við valdið. Samfélag sem er skapað til að þjóna en ekki til að það sé auðvelt að nota það. Stjórnskipulag miðast oftast við þá sem stjórna, hvort sem það eru trúarstofnanir eða pólitískar, kerfin eru byggð fyrir þá sem ráða. Hinir eiga svo að þjóna valdinu, og láta sig dreyma um að fá smá fyrir sig. Upphafning hinna fáu útvöldu er bara blekking. Þess vegna er svona draumsýn, alveg jafn rökrétt og það kerfi sem við þekkjum. Spáum í því....

Hvernig skyldi Kjartan Gunnars hafa greitt atkvæði?

einarkarl — Mon, 08 Mar 2010 21:54:34 +0000

Þessi forvitnilega frétt er frá apríl 2008. Eins og svo sem hefur margoft komið fram voru Landsbankamenn alveg með það á hreinu, a.m.k .gagnvart sínum Icesave viðskiptavinum, að þeir væru tryggðir í bak og fyrir í fullu samræmi við dírektífið um innstæðutryggingar. Bresk fjármálayfirvöld voru farin að hafa áhyggjur á þessum tíma. Breski tryggingasjóðurinn reyndi varfærnislega á heimasíðu sinni að benda sparifjáreigendum á að ef svo ólíklega vildi til að erlendir bankar með útibú á Bretlandi lentu í greiðslufalli, gæti hugsanlega tekið lengri tíma að fá tryggingaféð greitt út, heldur en ef hið sama myndi gerast í breskum banka. Landsbankinn brást illa við og sakaði tryggingasjóðinn breska um að ala á óþarfa áhyggjum:

the managing director of Icesave, said: 'Our concern is that under the EU directive, there is not supposed to be any competitive difference between the UK scheme and the passport scheme. 'What's frustrating is that the FSCS seems to be telling customers that there is. It has been very unhelpful in the current climate. We have seen some inflammatory headlines over the Icelandic banking sector over the past few weeks, leading to a lot of rumours and anxious customers. The issue of depositor protection is already completely hyped at the moment. The FSCS comments just make matters worse.'

Þessa gömlu frétt rifjar breskur bloggari upp. Þessi nafnlausi en mjög fróði bloggari (svona fagbloggari, sem skrifar ítarlega um efnahagsmál) fer mjög náið yfir allt Icesave málið, út frá sjónarhóli Breta. Hann útskýrir hvernig tryggingasjóðir banka eru hugsaðir, m.a. að ekki sé endilega meiningin að slíkur sjóður eigi fyrir útborgunum, sé hann hugsaður sem sk. "ex post" sjóður. Þetta er hollur lestur fyrir þau okkar á Íslandi sem halda að við þurfum bara að koma betur á framfæri okkar málstað og þá muni umheimurinn skilja hversu miklu óréttlæti við erum beitt. Bloggarinn breski segir í inngangi sínum:

Inevitably, the argument comes down to legal and financial technicalities, but perhaps because this particular case involves two relatively large countries claiming money from a small one, to meet the cost of a financial bailout when public sympathy for bailouts is exhausted, discussion in even the more analytical British newspapers, like the Financial Times,Times, Guardian, Independent and even the Daily Telegraph has tended to be superficial and sentimental.

Það var gæðabloggarinn Baldur Mcqueen sem benti á þessa bloggfærslu í ágætum pistli. Baldur bendir á það geti vissulega verið ágætt að vekja upp umræðu um okkar stöðu utan landssteinanna, en að þeir sem setji sig vel inn í málið séu okkur ekki endilega hliðhollir. (Því má hins vegar velta fyrir sér hvort málefni séu endilega rædd betur og ítarlegar þó þau séu meira rædd, svo kannski eru þetta óþarfa áhyggjur hjá Baldri. Svo dæmi sé tekið, þá eru Bandaríkjamenn búnir að ræða fátt annað á innlendu stjórnmálavettvangi en endurbætur á heilbrigðiskerfi, en sú mikla umræða virðist ekki hafa skilað gæðum í samræmi við magn.) það skal tekið fram að færslan er það ítarleg að maður gæti dregið í efa að einhver hafi tekið þetta saman sem hver annar hobbíbloggari, en misjafnlega hafast menn að í frítíma sínum! Þetta lítur mun meira út eins og nokkuð ítarlegt lögfræðilegt minnisblað, fer út í Ragnars Hall ákvæðin og allt hvað eina. En bloggarinn sem kallar sig rebeleconomist segir raunar frá því að hann sé fyrrum starfsmaður seðlabanka. Við getum rétt séð það fyrir að þessum sömu röksemdum, settum fram af meiri hörku, hefur Svavarsnefndin mátt svara. Til að halda því til haga þá er niðurstaða bloggarans ekki alfarið okkur í óhag en niðurstaða hans er þessi:

Iceland is morally obliged to pay, and the British [...] have dealt with Iceland fairly if rigorously. As could have been expected when Iceland allowed its economy to become dominated by financial services provided by a few institutions, the failure of one of them left Icelanders with a disproportionately large mess for a small country to clear up. Although this burden is not impossible for Iceland to carry, there is a case for all the countries of the European Economic Area (EEA) to help, since the EEA single market regulations made a substantial contribution to the debacle.

Síðastnefnda atriðið er nánar skýrt svo:

Clearly, to some extent, the EEA's single market regulations contributed to the Icesave problem, by clearing the way for some banks to operate in the larger European economies with minimal scrutiny from those economies' relatively well-resourced and experienced regulators, so there is a case for sharing the cost of compensating Icesave depositors across the whole EEA.

M.ö.o. - regluverk innri markaðar Evrópska efnahagssvæðisins opnaði leið fyrir fjármálastofnanir að blómstra í tómri alsælu í stærri hagkerfum álfunnar án þess að eftirlitsyfirvöld í þeim löndum, með reynslu og þekkingu, hafi haft neitt eftirlit með þeim. (Á milli línanna er sagt að eftirlitsstofnanir í litlu dvergríki hafi, pent sagt, ekki haft sömu aðstöðu og reynslu!) Því megi færa fyrir því rök að aðildarríki EES skuli koma til hjálpar og deila kostnaðinum af þessu - fyrir okkur - risavaxna klúðri.

Í tilefni af alþjóðlegum baráttudegi kvenna fyrir friði og jafnrétti ...

irise — Mon, 08 Mar 2010 12:20:40 +0000

... mælir FFF með: Dagskrá MFÍK o.fl. í Ráðhúsinu kl. 17 í dag. Samlestri jafnréttislaga á vegum AkureyrarAkademíunnar og Jafnréttisstofu í Eymundson á Akureyri. Kleenex, þ.e. svissneska pönkbandinu, og laginu Heidi's Head. Ain't You er líka eðal en ég mæli sérstaklega með Eisiger Wind ef þið finnið það einhvers staðar onlæn. Margaret Cho en það hlýtur að segja sig sjálft. Ég leyfi mér þó að benda sérstaklega á Eat Shit and Die. Strange Days í leikstjórn Karthryn Bigelow með Angelu Basset í aukahlutverki (en samt eigilega í aðalhlutverki). Söguleg endalokin á þessari mynd. Róstrum, anarkófeminískum prentmiðli sem kom, sá og sigraði um helgina. Og ég má til með að bæta við take away tónleikum Tegan og Söru á La Blogothèque, m.a. laginu Alligator

Tegan & Sara - Alligator - A Take Away Show from La Blogotheque on Vimeo.

Nei- ið mitt

baldur — Mon, 08 Mar 2010 10:34:00 +0000

Nú rífast þeir um það hvað Nei-ið mitt þýddi. Það er best að segja það strax að ég var ekki að kjósa á móti ríkisstjórninni. Ég var heldur ekki að lýsa því yfir að okkur bæri ekki að borga. Ég var ekki að lýsa því yfir að ég vildi fara dómstólaleiðina. Það var heldur engin þjóðernishyggja í Nei-inu mínu. Ég var einfaldlega að ráðstafa atkvæði mínu með þann verueika í huga að samningurinn sem kosið var um er dauður vegna þess að við höfum fengið annað og betra tilboð. Nei -ið var því eðlileg þvinguð niðurstaða. Nú vona ég bara að Steingrímur fái frið til að semja. Ríkisstjórn hans og Jóhönnu er eftir allt saman eina ríkisstjórnin sem hefur siðferðilegan grundvöll til þess að fara hér með völd.

Eigin sannfæring

neddi — Mon, 08 Mar 2010 09:13:46 +0000

í 48. grein stjórnarskrár Lýðveldisins íslands stendur “Alþingismenn eru eingöngu bundnir við sannfæringu sína og eigi við neinar reglur frá kjósendum sínum.” Þessari grein stjórnarskrárinnar hefur ekki verið farið eftir í allangan tíma að mati margra því flokksræðið á alþingi hefur verið algjört. Fyrir vikið varð það ein af kröfum búsáhaldarbyltingarinnar að flokksræðið yrði minnkað með einhverju móti svo þetta ákvæði stjórnarskrárinnar yrði virkt á ný.

Inn á þingi hefur minna borið á þessari kröfu. Þó var þetta ein af réttlætingunum hjá þingmönnum Hreyfingarinnar fyrir því að fara út í pólitísk hrossakaup og slitu sig svo út úr Borgarahreyfingunni. Einnig hafa nokkrir þingmenn VG nýtt sér þennan rétt sinn í IceSave málinu og hafa staðið á sinni sannfæringu þvert á það sem að flokkurinn hefur viljað og gert. Ekki hefur borið mikið á því að Ögmundur og co í vilta vinstrinu hafi verið gagnrýnd fyrir það að hafa sjálfstæðan vilja og sannfæringu heldur hefur verið meira í þá áttina að þau hafi með þessu verið að færa stjórnarandstöðunni, og þá sérstaklega Framsókn og sjálfstæðisflokkunum, spilin upp í hendurnar í viðleitni sinni við að komast aftur að kjötkötlunum.

En nú um síðustu helgi kusu tveir nafngreindir einstaklingar að fylgja eigin sannfæringu og sniðganga þjóðaratkvæðagreiðsluna um IceSave sem þeim fannst vera markleysa. Hafa þau uppskorið mikla gagnrýni fyrir þetta því sem þjóðkjörnir fulltrúar okkar á þingi og í ríkisstjórn beri þeim að sýna lýðræðinu þá virðingu að mæta á kjörstað.

Maður veltir því fyrir sér hvaða virðing það er fyrir stjórnarskránni og 48. greininni ef það á að neyða menn til að taka þátt í atkvæðagreiðslu gegn eigin sannfæringu? Ef þessi grein á að gilda inn á þingi á hún þá ekki alveg eins að gilda fyrir þessa einstaklinga utan þings líka?

Spyr sá sem ekki veit.

Samstöðufroðan

aggi — Mon, 08 Mar 2010 09:05:56 +0000

Eitt af þeim froðukenndum tískuorðum sem hent er fram þessa daganna, er orðið samstaða. Skyndilega eiga allir að fallast í faðma líkt og vel væminni Hollywood-vellu, verða meyrir, fyrirgefa iþeim sem iðrast ekkert, þeim sem hafa gengið hart fram við að væna menn um landráð og töluðu eitt sinn um að það ætti að henda saman hvítliðasveitum til að berja á mótmælendum sem voru ósáttir við FL-okkinn þeirra, fangelsa þá eða jafnvel drepa miðað við þau orð sem féllu. Fyrir og nú eftir þjóðaratkvæðagreiðslu þá hef ég áttað mig enn betur á hvað þetta orð er mikil innihalslaus froða hent fram af fólki sem hefur yfirleitt eitthvað „hidden agenda“ og sást kannski bersýnilegast(en ekki óvænt) í Silfri Egils í gær þar sem formenn N1-flokkanna, Bjarni Ben og Sigmundur Davíð, fóru að tala um að samstaðan hefði verið gegn ríkistjórninni, ekki gegn breytingartillögunni við lög númer hverjum er ekki sama. Fyrir þjóðaratkvæði þá höfðu þeir einmitt hjalað með englasvipinn um samstöðu Íslendinga væri þörf, þetta væri til að sameina það á meðan þeir brýndu rýtinga hjaðningsvíga hagsmunasamtakana sem stjórna þeim, fyrir aftan bak. En þessir milljarðadrengir sem fæddust með gullskóflu í óæðri endanum eru ekki þeir einu sem hafa gripið þetta orð. Þetta orð heyrðist mikið í upphafi hrunsins þegar ríkistjórn Geirs og Ingibjörgu um að fólk ætti að sýna samstöðu og æðruleysi, ekki leita að sökudólgum heldur horfa fram á veginn og annað lfroðukennt frasabull með. Þetta sama heyrðist úr horni hins hjákátlega Viðskiptaráðs, ýmsum hagsmunasamtökum á borð við SA og verkalýðsfélögin en það dugði ekki til þess sem þessu orði samstöðu var ætlað: svæfa fólk og halda því heima frá því að fara og taka þátt í sundrungu mótmælanna á Austurvelli eða að grafa upp skítinn um þessa aðila. Það er nefnilega það sem „samstaða“ gengur út á. Halda fólki sofandi, gera það þægt svo ekki sé hægt að breyta neinu og yfirleitt laumað því með að það sé ekki hægt nema að ganga að kröfum þeirra sem skruma hvað mest topað með samstöðufroðunni, og helst með því að þeir eða þeirra menn komist til valda. Þessa daganna heyrist nefnilega talsvert frá hagsmunaaðilum úr SA, Viðskiptaráði, SI, stjórnarandstöðu og öðrum sem vilja hér engar breytingar að samstöðu og sterks leiðtoga sé þörf en svo sé ekki hægt nema að ganga að kröfum þeirra á borð við:

Áframhaldandi sovésk stóriðjustefna með virkjun allra tilfallandi orku. Setja helling af álverseggjum í eina körfu og horfa ekki til fyrri reynslu af slíku s.s. bankakerfisins og sjávarútvegarins.
Almenningur hætti að skipta sér af því hverjir fái fyrirtækin og láti gerspillt dómskerfi um að sortera hina seku út eftir x mörg ár og þegar þeir hafa gengið í burtu með góssið.
Engar breytingar verði á kvótakerfinu því ekki meigi rugga bát kvótagreifanna í LÍÚ.
Einkavinaævðingu á ný, sérstaklega í heilbirgðis og orkugeiranum.
Draga ESB-umsókn til baka og leiða það mál aldrei til lykta því það er alltaf rangur tími.
Neita að greiða IceSave eða semja um það fyrr en gulldrengirnir úr N1 eru komnir í stjórn því þeir eru einu sönnu „leiðtogarnir sem fái þjóðina til að sýna samstöðu“.
Byggja gullstyttu af Davíð í miðborg Reykjavíkur að hætti sambærilegs starfsbróðurs í Túrkmenistan.

Fleira má telja til en að sama skapi gengur þetta allt saman út á gildi hins „gamla Íslands.“ Ekki breyta neinu, ekki rugga bátnum og þeir sem sætta sig ekki við þetta eða telja þetta eitthvað sem þeir vilji sjá, þeir vilja ekki sýna samstöðu, þeir eru sundrungaröfl, þeir eru landráðamenn, þeir eru ekki þjóðin. Látum eki glepjast af þessu, horfumst í augun við raunveruleikann. Það verður aldrei samstaða meðal þjóðarinnar nema í kringum Júróvision, íþróttakappleiki eða annað sem er stundargaman. Samstaða verður aðeins meðal hópa fólks, meðal fylkinga, meðal samtaka fólks, aldrei heillar þjóðar á tímum þar sem verið er að berjast um hverskonar samfélag við viljum hafa hérna við grimm, miskunnarlaus og ósvífins samtök hagsmunaafla sem telja því ógnað hvenrig þeir hafa ráðskast með völd og peninga frá stofnun lýðveldisins. Ef fólk vill breytingar, þá kostar það átök við þau öfl sem kalla froðukennt eftir samstöðu þjóðarinnar. Ef fólk vill uppræta spillinguna þá kostar það átök við þau öfl en ekki samstöðu með þeim. Ef fólk vill raunverulega breytingar þá þýðir ekkert að hoppa á lestina með þeim sem lýðskrumast í þeirri von um að komast til valda svo hægt sé að tryggja óbreytt kvótakerfi, ekkert stjórnlagaþing, ekkert uppgjör og sömu valdaklíkurnar úr Engey, LÍÚ, Viðskiptaráði og öðrum slíkum fái að halda áfram óbreytt að blóðmjólka landann. Nei, slíkt kostar átök, slíkt kostar sundrungu, slíkt kostar stríð við þessi öfl og nú er tíminn til að hætta að hlusta á þessa hættulegu samstöðufroðu og halda áfram baráttunni í stað þess að láta þá afvegaleiða sig frá þeim samfélagsbreytingum sem nauðsynlegt er að gera, með áframhaldandi leikriti í kringum Ísbjörgina. Við höfum ekki efni á því að láta „samstöðu“-froðuna svæfa okkur, þá breytist ekki neitt.

Myndir frá Nettómóti

fjolnirminnibolti6og7 — Sun, 07 Mar 2010 23:30:19 +0000

Hér koma tvær myndir frá mótinu um helgina. Endilega bætið fleirum við.

Trú á tímum þekkingar og vísinda

ingimaroddsson — Sun, 07 Mar 2010 22:08:46 +0000

Hinn sýnilegi alheimur verður alltaf stærri og meiri og minnstu agnir smærri og smærri. En heimurinn verður ekki til við það eitt að vera uppgötvaður, hann var þarna fyrir áður en við vissum af honum. Við höfum séð stjörnuþokur í 46 milljarða ljósára fjarlægð, hugsanlega langt út fyrir tíma stóra hvells. Nýjar kenningar um tilurð heimsins spretta upp en samt er ennþá algerlega óljóst hvernig upphaf heimsins átti sér stað, hvað var fyrir stóra hvell og hvað setti hann í gang, (ef hann var þá raunverulegur) Þó við vitum ekki allt þá vitum við heilmikið og nóg til að fella goðfræðilegar útskýringar um tilurð heimsins. Mannkynið er til vegna milljóna ára þróunar, þrumur verða til við hleðslu rafmagns í skýjum og jörðin er miklu eldri en 6000 ára. Við höfum þróað samfélagsgerðina langt fram úr siðalögum trúarbragðanna með því að nota þekkingu til að útskýra hegðun og háttarlag mannsins. Í dag er þrælahald bannað, konur hafa jafnann rétt og karlar og sjukdómar eru meðhöndlaðir af þekkingu en ekki með því að reka út illa anda. Umburðarlyndi er meira og fordómar minni án heilagra lölgmála. Trúarbrögð heimsins hafa ekkert að segja okkur, sem við ekki getum vitað sjálf. Við höfum ákveðið á okkar eigin forsendum að við séum jöfn og við eigum sama rétt. En samt blómstrar trú fólks í alls kyns söfnuðum og trúfélögum, það er hægt að afsanna goðverur á fljúgandi skýjum en trúin er svo sannarlega raunveruleg. Ég hef stundað hugleiðslu eða íhugun allt frá unglingsárum, prófað alls kyns tegundir og módel og lengi ekki fundið þá staðfestingu á tilverunni sem ég leitaði eftir. En fyrir svona tólf árum fór ég að hugleiða án stefnu eða stjórnunar, án þess að hafa einhvern sértakan metnað fyrir hvert það myndi leiða mig eða væntingar. Eftir að hafa stundað hugleiðslu í nokkurn tíma gerðist það að ég fékk trúarlega reynslu, hugljómun eins og það er kallað. Ég var allt í einu allstaðar og eitt með alheiminum. Mér fannst ég skilja allt í örlitla stund en svo hvarf það aftur. Ég gat með engu móti útskýrt hvað gerðist en ég var alveg sannfærður um að ég hafði skynjað vitund alheimsins. Þessi reynsla var fyrir mér svo stórkostleg að ég get ekki borið það saman við neitt annað. Ég var uppfullur af hvílíkri orku og kærleika í margar vikur á eftir. En sama hvað ég reyndi þá kom ég engu frá mér, enginn skildi hvað ég var að tala um. (Ég reyndar ræddi líka við sálfræðing og lækni en það virtist allt vera í lagi) Ég fór að fá þessar upplifanir aftur og aftur og er í dag átta árum seinna sannfærður um að með hugleiðslu geti maður stillt sig inn á "tíðnisvið" heimsandans eða vitund heimsins. Í dag er þetta mín trú og sannfæring, þetta kalla ég Guð. Ég vil taka það fram að þetta á ekkert skylt við persónulegann mann-guð eða drottnandi veru. Vísindamenn halda áfram að leita upprunanns og að sameina kenningar hins altæka við hið sértæka. Með því að kjlúfa smæstu smáeindir, rýna út í fjarlægustu hluta himingeimsins aftur í tímann um milljarði ára hafa vísindamenn komið fram með reiknilíkön þar sem hægt er að spá fyrir um hegðun og eðli hins óséða og óþekkta. Með útreikningum sínum hafa vísindamennirnir leitt líkur að því að allt efni og öll orka sé í raun það sama. Að inni í kvörkum frumeinda séu orkuþræðir (string theory) sem sé samskonar orka og heldur rafeindum á braut um kjarnann og sama orka og er uppbyggingarefni alls alheimsins (the unified field). Að bæði efni og orka séu eitt og hið sama. Ekki nóg með það, heldur sjá þeir að þessi orka sé svo skipulögð að þeir hafa útskýrt hana sem hugsun eða vitund. (hugsun okkar er sama orka (hreyfing) og allt efni í alheiminum) Ef þessar kenningar reynast réttar og að alheimurinn sé ein alsherjar hugsun eða vitund, er ekki þar með sagt að sú vitund sé með löngun eða væntingar. Sannarlega á það ekkert skylt við hugmyndakerfi trúarbragðanna. En það svarar kannski þeirri litlu spurningu; hvers vegna trúum við? Getur það verið að við "dettum" inn í tíðnisvið tómsins eða orkunnar af og til en skortir allar forsendur til að skilja hvað gerðist? Kannski eru öll trúarbrögð heimsins einmitt sprottin upp úr þessum veruleika. Það væri allavega gaman að allir tjúnuðu sig inn á þessa tíðni á hverjum degi, það myndi allavega fylla upp í það tóm sem manneskjan er alltaf að reyna að fylla uppí með græðgi sinni og fíkn.

Mannorð hvað?

elgurinn — Sun, 07 Mar 2010 14:41:47 +0000

Útrásardólgur sakar formann viðskiptanefndar Alþingis um að grafa undan mannorði sínu. Mann setur hljóðan þegar menn af þessu kaliberi fara að tala um mannorð sitt eins og það sé einhvers virði. En við höfum svo sem áður orðið vör við afneitun hinna siðblindu.

Til hamingju?

einarkarl — Sun, 07 Mar 2010 14:01:53 +0000

Moggabloggarar kætast yfir "sigri" Íslands. "Við borgum ekki!" Snerust kosningarnar ekki í raun um að fólk vildi fá að segja þetta? Þannig skilja líka fjölmargir í kringum okkur skilaboðin, Vi betalar inte! segir Svenska Dagbladet. Táknræn mótmæli, skilaboð til umheimsins, þar sem þjóðin fékk að segja í kór "Helv.. fokking fokk"? Politisk utblåsning, segir Aftenposten í Noregi. En er þrýstingnum létt? Eða er bara búið að espa upp reiðina enn frekar? Ólafur Ragnar að mati sumra orðinn valdamesti stjórnmálamaður Íslands. Þarf að bera næsta Icesave samning undir hann áður en kemur til atkvæðagreiðslu Alþingis? Mun Ólafur fyrst bíða og sjá hversu margir fylki sér í Facebook grúppu? Ólafur heldur áfram á fullu í utanríkispólitík, án samráðs við ríkistjórn, sakar Norðurlönd um að hafa stutt Breta og Hollendinga, ekki viljað lána Íslendingum, ekki viljað leyfa okkur sjálfum að ráða hvaða skuldir bankanna við borgum og hvaða skuldir við látum eiga sig. Beinir orðum sínum nú beint til forsætisráðherra Breta. Og Moggabloggkórinn fer í fýlu út í utanríkisráðherra Noregs þegar sá bendir á að Ísland glími ekki við náttúruhamfarir heldur manngerð vandamál, sem norskir skattgreiðendur eigi ekki að borga fyrir. Fyrrverandi Alþingismaður toppar þjóðernisrembinginn með því að segja að Bretar sýni Íslendingum vanþakklæti fyrir að íslenskir sjómenn skyldu fórna lífi sínu (fyrir Breta?!) í seinni heimstyrjöldinni. Sigmundur Davíð vill kosningar í vor. Bjarni Ben vill ræða Icesave á Alþingi áður en samninganefndin heldur áfram. Næst að semja á næstu tveimur vikum? Vilja allir það? Eða gagnast það sumum pólitískt að halda þessu máli sjóðheitu, notfæra sér þær (skiljanlegu) skoðanir fjöldans að við eigum ekkert að borga? (Við vitum í öllu falli hverjir græða á veikri krónu, frestun á allsherjar uppgjöri og umræðu um framtíð okkar í Evrópu). Er samningsstaða okkar orðin betri eftir daginn í gær? Finnst Bretum og Hollendingum okkar sjónarmið sanngjarnari nú, eftir að þjóðin hefur sagt að hún vilji ekki borga? Eða finnst umheiminum að þjóðaratkvæðagreiðslan sé fyrst og fremst táknræn fjöldamótmæli? Vissulega skiljanleg en er hinn margumtalaði "málstaður" (að við borgum sem minnst...?) betri og réttmætari eftir þessa 200 milljón króna kóræfingu? (Svo reynt sé að búa til hliðstætt dæmi, myndi það breyta afstöðu okkar til bágrar stöðu Grikkja, ef þeir héldu atkvæðagreiðslu og 90% þeirra myndu segjast ekki vilja borga óráðsíuskuldir gríska ríkisins?) Bjartsýnisspá: Stjórnarandstaðan leyfi samninganefndinni núverandi að vinna sína vinnu í umboði allra flokka. Stjórnarflokkarnir viðurkenni að það hafi verið mistök að senda ekki þverpólitískt skipaða nefnd fyrir ári, í stað flokksbræðranna Indriða og Svavars, í að ganga frá þessu risavaxna ólánsmáli. Svartsýnisspá: Búið að tryggja að eitt mesta leiðindamál síðustu missera dragist fram á haust og jafnvel lengur?

Hverju spáið þið?

Svona fer maður ekki með myndavélar!

elgurinn — Sat, 06 Mar 2010 20:55:52 +0000

Í gær hringdi í mig einn „innvinklaður og innmúraður" og hótaði að „keyra þessa helvítis myndavél í hausinn" á mér. Það fyndist mér slæm meðferð á góðri myndavél.

Enn ein þjóðaratkvæðagreiðslufærslan ... en þessi er áhugaverð. Ég lofa

irise — Sat, 06 Mar 2010 13:56:15 +0000

Ég má til með að deila með ykkur rannsóknarniðurstöðum Ragnheiðar Kristjánsdóttur sagnfræðings sem hélt erindi nú í hádeginu á Hugvísindaþingi Háskóla Íslands. Erindið kallaðist Af umræðu um afnám þingræðis á Íslandi og þar fór Ragnheiður yfir aðdraganda þess að ákvæði um synjunarvald forseta var sett í stjórnarskrá. Þar komst hún að því að Alþingi hefði fyrst ákveðið að koma til móts við óskir um að forseti yrði þjóðkjörinn, ekki þingkjörinn eins og sumir óskuðu. Ákvæði um þjóðaratkvæði voru samþykkt í því skyni að gera forsetanum kleift að takmarka vald flokka á þingi. Þó var ekki talið skynsamlegt hann hefði rétt til að haga sér á sama hátt og konungur. Þess vegna var gripið til þess ráðs að takmarka vald hans með ákvæðum þess efnis að hann gæti ekki einfaldlega neitað lögum staðfestingar heldur myndi þjóðin eiga lokaorðið varðandi viðkomandi lög. Þannig kemst Ragnheiður að því að ákvæði stjórnarskrárinnar þjóðaratkvæði séu ekki hornsteinn stjórnskipunarinnar eins og svo margir hafa haldið fram. Heldur hafi þau verið sett til að takmarka vald forsetans. En er ekki kominn tími til að gera ákvæði um þjóðaratkvæði að hornsteini stjórnskipunarinnar? Hvar er t.d. þetta blessaða stjórnlagaþing sem búið er að lofa okkur?

Hvort er meira landráð: að hundsa IceSave-kosninguna eða stuðningur við Sjálfstæðisflokkinn?

aggi — Fri, 05 Mar 2010 16:41:19 +0000

Hvort er meira landráð: að hundsa IceSave-kosninguna eða stuðningur við Sjálfstæðisflokkinn? Þessari spurningu velti ég fyrir mér þegar ég leit inn á Moggabloggið og sá yfirlýsingar Sjálfstæðismanna þar og anrars staðar sem kölluðu það landráð að Jóhanna og Steingrímur skyldu hafa ákveðið að sleppa því að mæta á kjörstað, nokkuð sem er þeirra ákvörðun og er algjörlega frjálst að ákveða. Einhvern veginn er þetta samt mjög lýsandi fyrir umræðuna um IceSave af hálfu margra aðila. Allt er landráð sem þóknast ekki skoðunum Valhallar og gjammandi kjölturakka þeirra í Framsókn, allt er landráð sem aðrir gera í þeirri stöðu að telja einhverja aðra leið betri og farsælli til að leysa deiluna heldr en það sem þessum helmingaskiptaflokkum þóknast. Skoðanakúgun með landráðbrigslum íblönduð þjóðernishyggju sem er farinn að minna mann óþægilega mikið á gæsagangandi öskurapa sem marseruðu um Evrópufyrri part síðustu aldar, hefur tröllriðið umræðunni og er nú loks kominn yfir strikið þegar það er farið að kalla þá sem mæta ekki á kjörstað vegna þess að þeim finnst fáránlegt að kjósa um þetta mál, að kalla það landráð að segja já við því að láta lagabreytingar taka gildi, og örugglega landráðað skila auðu er það sem hljómar á morgun En hvað þá með þá sem garga landráð og kjósa svo Sjálfstæðisflokkinn? Sjálfstæðisflokkinn sem sá til þess að við sitjum uppi með IceSave, Sjálfstæðisflokkinn sem hampar mörgum ábyrgðarmönum IceSave sem þingmönnum jafnvel eða miðstjornarmanni með slaufu, Sjálfstæðisflokknum sem leyfði Landsbankanum að haga sér að vild og aðstoðaiði bankamennina við að féfetta Hollendinga og Breta, Sjálfstæðisflokknum sem með hugmyndafræði sinni, spillingu og gjörðum, setti þjóðina á hausinn og samfélagið á hliðina? Eru það ekki landráð að styðja við bakið á slíkum öflum sem fara hamförum nú í afneitun, vilja engu breyta heldur eingöngu vilja komast til valda að nýju svo ballið haldi áfram og sjá til þess að hér fari aldrei fram nauðsynlegt uppgjör við hörmungarnar, glæpina og spillinguna sem Sjálfstæðisflokkkurinn stóð fyrir? Fólk má velta þessari spurningu fyrir sér og einnig þegar Sjálfstæðismenn byrja að garga í þjóðernisfasísku ofstæki sínu eftir helgi, um að ríkistjórnin eigi að segja af sér fyrir það eitt að taka við rústunum af gereyðingargeggjun frjálshyggjunar en eitt er víst og það er á tæru í mínum huga: að taka afstöðu í kosningum hvort sem þú segir já, nei, skilar auðu eða situr heima, er aldrei landráð, heldur eingöngu heilbrigð notkun á því lýðræðislega verkfæri sem við nýtum okkur til að sýna afstöðu. Aftur á móti að mæta á kjörstað, skjálfandi af beinunum af ótta við því að taka afstöðu á skjön við fjöldann, óttann við það að gargandi öskurapar ráðist að þér á götum úti fyrir að fylgja sannfæringu þinni, óttasleginn yfir því hvernig FL-okkurinn mun taka á þér, það er ekki lýðræði, það er skoðanakúgun. Og hvað varðar mína afsöðu til spurningarinnar sem ég ber á borð fyrir ykkur, þá myndi ég svara henni: "Hvorugt er landráð, aftur á móti myndi ég finna til meðaumkunnar með þeim sem kýs Sjálfstæðisflokkinn, hann veit ei hvaða hörmungar hann færir sér og sínum."

Pappakassapólitík

ingimaroddsson — Fri, 05 Mar 2010 16:36:30 +0000

Hvað er það sem fær okkur til að greina allt niður í einingar? Jú skilningur okkar. Við skiljum betur það sem er skilgreint. Við höfum betri yfirsýn í enangruðu umhverfi en úti á víaðavelli. Í barnaskóla spyrja nemendur út í lífið og tilveruna, stundum langt út fyrir námsefnið. Forvitni barnanna og vilji til að vita meira er einlægur og börnunum þykir skemmtilegt að skilja og hugsa. En þegar kemur að prófum birtist alvaran, það sem var svo gaman er ekki á prófinu, heldur eitthvað allt annað sem skólayfirvöldum þykir merkilegt og samkvæmist stöðlum þeim sem settir eru miðað við nágrannalöndin. Börnin læra að undirbúa sig fyrir próf, að ná sem hæstu einkunn en forvitnin minnkar og hin skapandi, gagnrýna hugsun er kæfð. Algengasta spurning nemenda í háskóla er: "verður þetta á prófi?" Þarna eru þau alveg búin að fatta þetta. Í pólitík er fólki (kjósendum) skipt í hópa og allar stefnur pólitíkurinnar ganga út á hópa. Að upphefja einn hóp, þó það sé á kostnað annars. Kommúnismi er hópgerfing verkamanna á móti fjármagnseigendum. Frjálshyggja er hópgerfing viðskiptamanna gegn forræðishyggju, feminismi gegn karlaveldi, anarkismi gegn stjórnvaldi. Allt er þetta flokkað í vini og óvini, mitt lið og þitt lið eins og að hagsmunir allra geti ekki farið saman. Trúarbrögðin upphefja guðs útvöldu gegn heiðingjum, föðurlandshyggja upphefur þjóð gegn þjóðum. Einstaklingshyggja upphefur hina betri gegn hinum verri. Siðmenntaðar þjóðir gegn þriðjaheimslöndum, vestrið gegn austrinu. Við erum skilyrt til að hugsa hópmiðað um andstæður og flokka, skilgreindar innrammaðar hugsanir. Engin hugmyndafræði virðist ganga út á allt. Að allir fái að njóta sín og að enginn sé óvinur. Engin menntun er alfræði þó til séu alfræðiorðabækur. Allt er bútað niður í einingar sem einangrast og afmarkast frá öðrum einingum, þar til heimsmyndin verður innilokuð pappakassaveröld og við nennum ekki að horfa útfyrir eininguna því það hefur ekkert upp á sig, það er engin umbun fyrir slíkt. Sérfræðiþekking verður sérhæfing sem verður einhæfing, og sérfræðingar geta ekki rætt saman á milli eininga því þeir tala sitthort málið. Ég fór eitt sinn í nám, sem átti að útskrifa einstaklinga sem höfðu jafna yfirsýn á alla þætti samskipta í fyrirtækjum og viðskiptum. Þessir nemendur áttu að fá vinnu við að vera tengiliðurinn á milli mismunandi deilda innan fyrirtækis, markaðsmála, stjórnar og samvinnu og þjónustu. -Það er enginn sem ég þekki búinn að fá vinnu við sitt hæfi, það eru engin störf til sem eru "alhliða". Flestir fóru í einhverja afmarkaða grein, markaðsmál, upplýsingahönnun eða jafnvel sölustörf. Deildir innan fyrirtækja tala ekki saman "af því að þeir sem vinna í hinni deildinni eru vitlausari eða svo miklir nördar að það skilur þá enginn". Samfélagsgerðin, hvort sem það er nám eða vinna hefur þróast frá hinu altæka til hins sértæka (nema kannski stjörnufræðingar) Hér áður fyrr veltu heimspekingar fyrir sér öllum hlutum guðlegum og jarðneskum, (ég man eftir fjölfræðibókum AB þar sem stiklað var á stóru um hin ýmsu fræði). En í dag meiga ekki fræðimenn hafa hugmynd út fyrir sitt sérsvið, það eru meira að segja til lögvernduð starfsheiti sem gefur aðeins sérstökum hóp leyfi á afmörkuðum málum. (Ný grein innan eðlisfræði sem kölluð er strengjakenningin hefur alið af sér kenningu um allt (the theory of everything) sem veldur því að eðlisfræðingar, stjarneðlisfræðingar og heimspekingar jafnt sem guðfræðingar og sálfræðingar þurfa að tala saman og á sama máli) Það er aðeins einn hópur fólks til í þessum heimi og það eru allir. Allar hugmyndir og öll þekking varða okkur öll. Það mætti alveg leggja af þá nítjándu aldar hugsun að við séum af náttúruvali eða af guðs (ó)náð verri eða betri einstaklingar en aðrir . Það mætti alveg hvetja til víðari husunar og skapandi gagnrýni í skólum. Fjölmennt eða alfræði er örugglega bæði skemmtilegt og gagnlegt nám. Stjórnmálastefnur þurfa að víkka sjóndeildarhringinn og sjá jörðina sem heild og að allt tengist öllu. Allt er einstakt í samfellu heildarinnar... samstæður en ekki andstæður.

Kjósandi í óleysanlegum vanda!!

baldur — Fri, 05 Mar 2010 11:15:00 +0000

Ég hef aldrei fundið eins litla þörf hjá mér og nú að mæta á kjörstað. Ég hef ekkert að gera þangað. Segi ég NEI kann það að vera túlkað svo að ég vilji ekki að Ísland standi skil á sinni ICEsave skuld. Ég er óvart þeirra skoðunar að við hefðum átt að ljúka þessu máli fyrir lifandi löngu. Þá væri hér allt á rjúkandi uppleið. Ég get hins vegar tæpast sagt JÁ á morgun vegna þess að okkur hefur verið boðinn betri samningur. JÁ væri því út í hött. Ég get auðvitað farið og setið hjá. En hjá - hverju er ég þá að sitja? Ég hef ekki hugmynd um það. Ég get auðvitað farið og rifið kjörseðilinn. það er of brútalt. Ég get ekki skrifað vísu á kjörseðilinn. það getur Hjálmar frændi. Ég er ekki hagyrðingur. Ég hef alltaf fylgt línu Steingríms J. Sigfússonar í þessu máli og geri enn. Það er að mínu viti bæði fjárhagslega og siðferðilega rétt að standa skil á þessum peningum sem Landsbankinn hafði af erlendum mönnum meira og minna með velþóknun og stuðningi íslenskra stjórnvalda. Ég deili þeirri skoðun með Bjarna Benediktssyni og Steingrími og Jóhönnu. Fyrirgefiði Bjarni skipti um skoðun! Svo hvað á ég að gera? Þjóðaratkvæðagreiðslan er marklaus. Það er útilokað fyrir mig að tjá skoðun mína með því að mæta á kjörstað. En hvað sem ég geri. Hvort sem ég mæti eða ekki. Hvað sem ég kýs þá verður atferli mitt túlkað út og suður.

"Gamla Íslands"-ræða formanns SI

aggi — Fri, 05 Mar 2010 05:15:12 +0000

Einhvern veginn fannst manni það sem maður sá í fréttaflutningi af ræðu formanns SI, aumkunnarvert og kunnuglegt væl frá hinu „gamla Íslandi“ og fulltrúum þess sem dreymir um að fá að halda áfram óskorið með óbreytt viðskiptalíf og áherslur þar sem aðgangur að stjórnmálamönnum og flokkum sem dansa eftir spottum hagsmunasamtaka er óheftur. Þjóðstjórn gargaði hann næstum því, þjóðstjórn er lausnin, sama lausn og annar hver Sjálfstæðismaður sem er súr yfir valdamissi, þvaðrar um. Það er lausnin til að komast að valdastól að nýju, hleypa flokknum að til að deila og drottna, koma kökunni á réttan stað í hendur þeirra sem ráða mestu innanbúðar á flokksfundum FL-okksins. Þjóðstjórn með formanni flæktum í Vafning bótasjóðs, þjóðstjórn með gæludýri kvótagreifanna, þjóðstjórn þar sem sjónarmið Sjálfstæðisflokks og Framsóknar eru ákveðin á stjórnarfundi hja´N1, þjóðstjórn þar sem hið hlægilega en víðsjárverða Viðskiptaráð fær að ota sínum tota spilltis fyrirtækjaræðis að nýju, þjóðstjórn þar sem tónninn er: engu skal breyta, spillingin skal ráða og áfram í boði Viðskiptaráðs, SA, SI og LÍU. Ekki var það heldur til að betrumbæta þetta væl úr horni þeirra sem völdin þrá, að formaðurinn heimtaði líkt og varðhundar „gamla Íslands“, leiðtoga, sterkan leiðtoga, hinn eina leiðtoga sem ætti að leiða landið til bjargar frá vondum vinstri mönnum, leiðtoga sem hugsaði fyrir formann SI og félaga á meðan þeir grilllluðu landið sér til gróða. Nei, takk, segi ég bara, ekki þjóðstjórn með FL-okki sem neitar að gera upp máin, neitar að taka nokkra ábyrgð á gjörðum sínum, neitar að gefa up styrki sína, neitar að sjá nokkuð rangt við gjörðir síns fyrrum "sterka leiðtoga" sem skildi eftir mörg hundruð milljarða ástarbréf og hamfarir til handa þjóðinni að borga En söngurinn var sá sami, sami vællinn og heyrðist frá Viðskiptaráði, VG vondir, Sjálfstæðisflokkur góður, þeir gáfu okkur frelsið til að stelja, til að stunda hér sovéska, glórulausa stórðijustefnu og það eitt tryggir hagvöxt að troða álveri í hvert horn landsins, koma sem flestum eggjum í sömu körfu, bankahrun og fyrri hrun í fiskiðnaði hafa nefnilega kennt okkur svo vel að það er best að brjóta sem flest egg í einu. Stórðijustefnan sem er söngurinn sem hefur heyrst í fimmtíu ár og einhver kallaði framþróun, er það ekki, það er ekki lausnin fyrir Ísland, það er ekki það sem mun bjarga Íslandi heldur er það bara úrelt patent-lausn sem er komin ofgnótt af, eitthvað þægilegt sem er fast í kolli afdankraðra, hugmynasnauðra fauska sem iðka stóriðjustefnu af sama krafti og trúarbrögð. Og að sjálfsögðu tók hann sig til, pirraður, iðrunarlaus og í fullkomni afneitun til við að jarma söng viðskiptalífsins um að fólk ætti bara að halda kjafti, það ætti ekki að tjá sig, bíða bara eftir því að Jón Steinar og Ólafur Börkur sýknuðu viðskiptalífið af öllum sínum syndum og það ætti bara að sætta sig við það að Bakkavarar-bræður fengju að halda áfram hamingjusamir í brjáluðu braski, að Jón Ásgeir fengi sína Diet-kók í milljarða lítra tali í Högum, að Óli í Samskip fengi að halda áfram að sigla með góssið til Lúx, að bíræfnir bankaþrjótar frá Straumi fengju að leika sér í gjaldeyirsbraski svo krónan héldist veik. Einfaldlega má segja það í stuttu máli að formaðurinn hafi sagt líkt og Viðskiptaráð og SA:“Við viljum fá að halda fjárhættuspilinu áfram, við viljum fá að braska, svína, stela og spilla áfram. Þetta er okkar leikvöllur, við eigum þetta en þið borgið brúsann. Haldið kjafti og veirð þæg.“ Eigum við að vera þæg? Eigum við virkilega að vera þæg og hætta að tala um hlutina? Eigum við að þegja og hætta að vera „dómstóll götunnar“ þegar viðskiptalífði sjálft vill ekkert gera, gerir engar ráðstafanir til að hreinsa innan sinna raða eða viðurkenna að líkin í fjöldagröf Fjórða Ríkis Frjálshyggjunnar sem hér ríkti er á þeirra ábyrgð, er þeirra skömm, er þeirra glæpur? Eigum við að sætta okkur við það að borga brúsann og horfa á sama ruglið í stóriðjustefnunni, í bönkunum, í Viðskiptaráði, í kvótakerfinu, í stjórnmálaflokkunum, og í samfélaginu að halda áfram án þess að segja nokkuð við því? Er óbreytt ástand og stefna að hætti þeirra sem komu okkur í klandrið eitthvað sem við eigum ekki að mótmæla? Nei, það er ekki tími til þess að þegja, það er tími til þess að sjá til þess að þessi umræða haldist lifandi þar til við sjáum breytingar, bæði sjáanlegar og svo í hugarfari, sérstaklega þeirra manna innan atvinnulífsins sem vilja hér gamla tíma helmingaksipta, spillingar og sterkra leiðtoga sem höfðu meiri áhuga á að stækka bankareikninga vina, vandamanna, flokksmanna og hagsmunasamtaka en nokkurn tímann almennings í landinu. Ég segi enn og aftur nei, takk, við „gamla Íslands“-draumum formanns SI. Nei, takk við þjóðstjórn, nei, takk við sterku leiðtogunum, nei takk við Sjálfstæðisflokknum, nei takk við spillingu hins „gamla Íslands“ Við erum búin að fá nóg af slíku.

Gaman í vinnunni

jonabene — Thu, 04 Mar 2010 20:51:17 +0000

Maður er ekki alltaf öruggur um hvort þær aðferðir sem maður beitir í uppeldi virki, sérstaklega af því að yfirleitt sést það ekki fyrr en mörgum árum seinna. En í dag, fóru nemendur mínir algjörlega eftir uppskriftinni. Það er búið að vinna samkvæmt Uppbyggingarstefnu með þeim í tvö ár og hefur auðvitað gengið á ýmsu eins og við er að búast. Í dag kom í ljós að það hafði verið ,,dánlódað" í óhófi í skólanum og ég ætlaði að fara að skammast vegna þess. Þá báðu krakkarnir um tækifæri til að leysa málið sjálfir, ég var hugsi en sagði svo já. Ég fór síðan út úr stofunni og kom ekki aftur fyrr en kallað var í mig. Nemendurnir gerðu þá gott betur en að leysa málið, þeir bættu fyrir sig og bjuggu til áætlun um hvernig netnoktun þeirra þyrfti að vera svo hún sé innan marka. Allt að eigin frumkvæði og með samkomulagi allra nemenda. Krakkarnir tóku ábyrgð, bættu fyrir sig og gerðu áætlun um framfarir. Frábært!

Helsti forsvarsmaður bankanna segir erlendu lánin ólögleg

theodorn — Thu, 04 Mar 2010 15:33:04 +0000

Guðjón Rúnarsson, framkvæmdastjóri Samtaka banka og verðbréfafyrirtækja, staðfesti þann 24. apríl 2001 að ekki væri löglegt að tengja lánasamninga í íslenskum krónum við erlendar myntir. Það gerði hann með því að undirrita umsögn frá Samtökum banka og verðbréfafyrirtækja til Alþingis um lögin um vexti og verðtryggingu. Í umsögninni kemur fram það álit að verði frumvarpið að lögum muni það leiða til að gengistrygging lána verði óheimil. Guðjón þessi er sonur sýslumannsins í Reykjavík. Hann er þannig að siga pabba sínum á lántakendur er standa ekki í skilum með lán sem hann veit að eru ólögleg. Spilling,nei er það nokkuð? Guðjón þessi er sonur sýslumannsins í Reykjavík og er þar með að siga pabba sínum á lántakendur er standa ekki í skilum með lán sem hann veit að eru ólögleg. Spilling,nei er það nokkuð? Er ekki til eitthvað sem heitir einbeittur brotavilji? Er þetta dæmi um það? Ég hvet alla til að lesa grein Guðmundar Andra Skúlasonar hjá Samtökum lánþega um þetta mál. Þar má finna nánari úttekt á siðleysinu OG lögleysinu. Íslendingar! Stöndum saman gegn spilltum fjármagnseigendum og bröskurum sem eru með ólöglegum hætti að setja okkur á hausinn. Gengistrygginguna burt! Verðtrygginguna burt! NEI við Icesave!